AkzoNobel is nog lang niet van PPG af

Overnamestrijd

Akzo-topman Büchner presenteerde woensdag in de Londense City zelfverzekerd en gedreven zijn nieuwe strategie aan aandeelhouders. Maar of dat de zaken verandert, is de vraag.

Het afvullen van verfblikken in de AkzoNobel-vestiging in Sassenheim. Foto Merlin Daleman

Na Unilever eerder deze maand heeft ook verf- en chemiebedrijf AkzoNobel woensdag met cadeautjes en ambitieuze beloftes het vertrouwen gevraagd van zijn aandeelhouders om als zelfstandig bedrijf te kunnen voortbestaan. Waar het levensmiddelenconcern de margarines verkoopt om beleggers te behagen, kiest Akzo ervoor zijn chemicaliëntak af te stoten. De strijd met belager PPG is echter nog lang niet voorbij.

Zo vergelijkbaar de strategie, zo verschillend de presentatie. Unilever-topman Paul Polman volstond eerder met een korte, zakelijke call voor analisten. Akzo-bestuursvoorzitter Ton Büchner had aandeelhouders, journalisten en analisten in groten getale opgetrommeld om te komen luisteren naar zijn pleidooi.

Er staat dan ook meer op het spel voor AkzoNobel, producent van Flexa en Sikkens. KraftHeinz, dat Unilever wilde inlijven, is al na een eerste afwijzing afgedropen. Maar PPG, de Amerikaanse branchegenoot die op Akzo jaagt, is ondanks twee resoluut afgewezen biedingen vastbesloten het Nederlandse verfbedrijf over te nemen. Goedschiks of kwaadschiks. Een groep aandeelhouders, onder aanvoering van het Amerikaanse hedgefonds Elliott, wil dat AkzoNobel met PPG gaat praten. Elliott dreigt zelfs een bijzondere aandeelhoudersvergadering af te dwingen om president-commissaris Antony Burgmans weg te sturen als Akzo geen gehoor geeft.

Grote beleggers bepalen lot Akzo

Büchner presenteerde zijn strategie daarom woensdag niet op het Amsterdamse hoofdkantoor, maar in de Londense City. Daar houden de pensioenfondsen, verzekeraars en hedgefondsen kantoor, die Nederlandse multinationals zoals Akzo van kapitaal voorzien. Zij hebben het lot van het verfbedrijf in handen, ook al klinkt de roep om bescherming tegen buitenlandse overnames steeds luider in politiek en bedrijfsleven.

Het was een zelfverzekerd en gedreven optreden van Büchner. Terwijl hij het woord PPG niet één keer noemde in zijn uren durende betoog, sprak hij vaak over de ‘ongelofelijke opwinding’ die leeft binnen AkzoNobel om het bedrijf naar grotere hoogten te tillen. De ongevraagde avances van de Amerikanen zouden bovendien ‘een nieuw gevoel van urgentie’ hebben losgemaakt bij de 46.000 werknemers – wat Polman ook al had bespeurd bij het personeel van Unilever.

Lees ook het profiel van Ton Büchner: Techneut met een duidelijk strijdplan

Beleggers vroegen er niet op door. Zij hebben meer belangstelling voor resultaten en prognoses dan voor een softe maatstaf als het arbeidsmoreel. Ze kwamen niets tekort. Gesteund door fraaie kwartaalcijfers – Akzo beleefde naar eigen zeggen een ‘recordkwartaal’ – toverde Büchner de ene na de andere traktatie voor aandeelhouders uit de hoge hoed. Het bedrijf verhoogt het reguliere dividend met de helft en keert dit jaar nog eens een miljard euro uit als ‘speciaal dividend’.

De vetste worst die Büchner aandeelhouders voorhield, was het afstoten van de chemicaliëndivisie. Binnen een jaar wil Akzo het bedrijfsonderdeel, goed voor een jaaromzet van bijna 4 miljard euro, de deur uit doen via een beursgang of directe verkoop. Niet omdat de divisie niet goed functioneert, maar omdat er weinig overlap is met de rest van het bedrijf en een verzelfstandiging daarom beter is, denkt het Akzo-bestuur. De transactie moet 8 tot 12 miljard euro opleveren, geld dat ‘voor een belangrijk deel’ wordt uitgekeerd aan de eigenaren van AkzoNobel, beloofde Büchner.

De boodschap was duidelijk: ook voor de liefhebbers van de korte termijn heeft Akzo als zelfstandig bedrijf het meest te bieden. Andere voorstellen zijn bijvoorbeeld vanwege mededingingsbezwaren veel risicovoller, zei Büchner, opnieuw zonder PPG bij naam te noemen.

Is dit een knieval voor aandeelhouders? Volgens Büchner vormen de douceurtjes voor beleggers geen belemmering voor prestaties op de lange termijn. Integendeel. Na jaren van reorganiseren gaat nu zo goed met Akzo dat de doelstellingen flink zijn aangescherpt, zei Büchner. Onder meer door kostenbesparingen – waarop precies bleef onduidelijk, maar banenverlies blijft naar verwachting ‘zeer beperkt’ – wil het verfbedrijf de winstmarge de komende vier jaar opschroeven van tussen de 10 en 12 procent naar 15 procent. Daarbij is omzetgroei mogelijk van 4 procent per jaar, hoger dan het marktgemiddelde, denkt Büchner.

Doelstelling ‘erg ambitieus’

Grote vraag is natuurlijk: geloven beleggers dat Büchner zijn beloftes kan waarmaken? En zo ja, zijn die plannen aantrekkelijker dan een overname door PPG? Joost van Beek, analist van Theodoor Gilissen, vindt de doelstellingen ‘behoorlijk ambitieus’ en vreest dat ze onhaalbaar worden als de economie even tegenzit. Mutlu Gundogan van ABN Amro denkt bovendien dat beleggers die aandringen op gesprekken met PPG dat voorlopig blijven doen, omdat zij verwachten dat de Amerikanen hun bod nog verhogen.

Elliott, dat een belang heeft van ruim 3 procent, is inderdaad niet van plan zijn verzet te staken. Tijdens het vragenrondje liet een vertegenwoordiger van het hedgefonds al blijken teleurgesteld te zijn dat Büchner alleen over AkzoNobel sprak en niet over de mogelijkheden van een fusie met PPG. Ook het minder activistische Henderson Global Investors, dat bijna 1 procent van de aandelen bezit, liet per mail weten nog steeds onderhandelingen te bepleiten tussen Akzo en de Amerikanen.

De beurskoers van Akzo verraadde vooral vertwijfeling. Het aandeel bewoog nauwelijks. Het bleef steken ruim onder de 90 euro per aandeel die PPG voor Akzo overheeft, maar noteert weer ruim hoger dan de koers van voordat PPG in het spel kwam. De komende weken gaat Büchner weer op bezoek bij aandeelhouders om zijn betoog kracht bij te zetten.

En PPG? Dat liet weten ‘niets te hebben gehoord’ dat het bedrijf aan het twijfelen bracht. Uiterlijk 1 juni leveren de Amerikanen een officiële bieding in bij toezichthouder AFM. Voor die tijd moet Büchner de steun van de aandeelhouders hebben verworven.