Recensie

Tienerversie van Groundhog Day

Komedie Groundhog Day heeft school gemaakt sinds 1993. In talloze films beleefden helden sindsdien een cruciale dag steeds opnieuw. Tot alles perfect is. Je kan daarin een parabel voor katholieke loutering of reïncarnatie zien. Of gewoon een droomvervulling, want wie heeft zelf de tijd nooit eens willen terugdraaien?

In de tienervariant Before I Fall wordt Sam, het mooiste meisje van de klas en lid van zo’n vals meisjeskwartet dat in highschoolfilms de kantine terroriseert, telkens wakker op de ochtend van haar sterfdag. De vriendinnen bezoeken die avond een huisfeest bij een vroeger speelvriendje op wie Sam nu neerkijkt. Daar komt het tot een aanvaring met hun favoriete pestobject; later volgt een fataal auto-ongeluk.

Sam reageert op haar wederopstandingen als Bill Murray in Groundhog Day: beurtelings verbaasd, opgetogen, recalcitrant en gedeprimeerd. Waarna ze haar omgeving – gezin, vrienden, klasgenoten – serieus gaat exploreren. Dat leidt niet tot oorspronkelijke inzichten, maar de puber kan anderszijds ook niet vaak genoeg horen dat treiteren mensen beschadigt en dat pesters vaak zelf gefrustreerd zijn. En al wordt Sams wereld niet bevolkt door personen maar door types, het happy end van Before I Fall is voor Hollywoodbegrippen prijzenswaardig zwaarmoedig.

Als herhalingsfilm is ook ‘Edge of Tomorrow’ verwant aan ‘Groundhog Day’. Lees de recensie uit 2014: Hij is net Super Mario: game over is nooit definitief