Recensie

Zien hoe nieuwe kunst ontstaat bij DordtYart 2017

Beeldende kunst DordtYart in Dordrecht nodigt jaarlijks kunstenaars uit als resident en non-resident nieuw werk te maken.

Installatie van kunstenaar David Jablonovski. Foto Elise 't Hart

Voor een van de mooiste plekken van Dordrecht moet je de oude, pittoreske binnenstad links laten liggen en naar een (nog even) rafelrand koersen, ten oosten van het centrum. Daar, in het voormalig industrieel gebied van de Merwedehaven, ligt een oude scheepswerf – de Biesboschhal – waar sinds 2013 een bijzonder particulier kunstinitiatief floreert. DordtYart, zoals het initiatief heet, nodigt jaarlijks kunstenaars uit als resident en non-resident nieuw werk te maken.

De openingen van DordtYart vinden steevast plaats aan het begin van de lente, de sluiting in de herfst. Dan worden alle nieuwe werken weer afgebroken. Het fijne is dat elke editie een tentoonstelling omvat met ouder werk van de kunstenaars, maar ook werk dat nog in ontwikkeling is. Als bezoeker kun je gaandeweg de maanden nieuw werk zien ontstaan.

De editie van 2017 werd afgelopen zaterdag geopend door oud-museumdirecteur Rudi Fuchs, die een lofzang hield op de magie van het maken. Van de deelnemende kunstenaars zijn David Jablonowski, Maurice Bogaert en het duo Martens & Visser de grootste beloften.

Monumentaal

De Biesboschhal is gevuld met bestaand werk. De werkplaatsen waar de kunstenaars de komende maanden nieuw werk zullen produceren, liggen aan de rand van de hal of pontificaal naast de oude werken. Maurice Bogaert verhaalt in de installatie Het-Wezen-van-de-Stad (2014) op een voor zijn doen relatief bescheiden manier van de versplintering, klontering en vervreemding die de hedendaagse stedenbouw kenmerkt.

De abstracte sculpturen die David Jablonowski maakt van spiegels, piepschuim en gebogen metaal, komen perfect tot hun recht in deze verweerde hal. Jablonowski’s soms best lompe beelden krijgen zelfs een bijna lichtvoetige uitstraling in deze monumentale omgeving.