Column

‘Dicht bij jezelf blijven’ op kantoor. Helpt dat?

Column Japke-d. Bouma Er zijn heel veel kantoorclichés. Worden we daar nou beter van, vraagt zich wekelijks af.

Als er één managementadvies is waar ik van in de war raak, dan is het wel het advies om op kantoor altijd zo „dicht mogelijk bij jezelf te blijven”. „Authenticiteit is je hoogste goed”, zo lees ik op allerlei managementblogs. En mensen die „trouw blijven aan zichzelf” krijgen minder snel een burn-out dan mensen die dat niet zijn. Ik snap dat nooit.

Want waarom zou je altijd dicht bij jezelf willen blijven? Als we allemaal dicht bij onszelf gebleven waren, woonden we nog in grotten met berenvellen aan. Als ík altijd dicht bij mezelf was gebleven, had ik in ieder geval helemaal niks bereikt en lag ik nu nog in mijn stinkende nest in een Groningse studentenkamer.

Het is dat ik niet veel anders kán dan dicht bij mezelf blijven op kantoor – want het is vet krap bij ons in de kantoortuin met al die bureaus en voor je het weet zit je in iemand anders zijn flexvlek – maar ik ga het liefst zoveel mogelijk van mijn padje af. Ik vind het vaak saai, dicht bij mezelf. Wat ik van ver haal is meestal beter. Neem die biologische winkels die lokaal geteelde tomaten verkopen van zo’n familiebedrijf, lekker dichtbij. Je mag het natuurlijk eigenlijk niet hardop zeggen, maar ik heb liever tomaten uit Italië.

Mijn collega’s zijn in ieder geval blij dat ik niet te dicht bij mezelf blijf, ik ben van mezelf namelijk een nogal chagrijnig type. Het is ook veel fijner om dicht bij een ánder te staan. En dan moet je op kantoor ook nog eens het verschil maken, uit je comfortzone komen en out of the box denken. Dat lukt je echt niet hoor, als je dicht bij jezelf blijft.

Maar de belangrijkste vraag is natuurlijk: bén je wel altijd dezelfde? En weet je wel altijd wie jezelf bent? Want dat moet je natuurlijk wel weten hè, om dicht bij jezelf te kunnen blijven. We hadden laatst een debat over de identiteit van NRC aan de hand van vijf prikkelende stellingen. Man, ik weet al amper wie ik zélf ben aan de hand van vijf prikkelende stellingen. Ik heb vaak juist ánderen nodig om me erop te wijzen dat ik te ver van mezelf ben afgedwaald. Er zijn ook mensen die juist mislukt zijn op hun werk omdat ze te dicht bij zichzelf bleven.

En het is ook helemaal niet bewezen hè, dat je succesvoller wordt van jezelf blijven. Donald Trump en wijlen Steve Jobs worden vaak aangehaald als geslaagde voorbeelden van authentieke leiders. Maar die waren misschien nog wel succesvoller geweest als ze zich wat minder klootzakkerig hadden gedragen. Onderzoeken naar het belang van authenticiteit op je werk zijn bovendien boterzacht, zo las ik afgelopen week ook weer op het blog van managementbullshitbuster Richard Engelfriet.

Weet je wat het is, een béétje een rol spelen hoort er natuurlijk gewoon bij op je werk. Wat dat betreft is de kantoortuin niet anders dan het 40-jarig huwelijksfeest van je ouders. Natuurlijk, élke dag, acht uur per dag een rol spelen houdt niemand vol. Maar zelfs dán is dicht bij jezelf blijven geen oplossing maar kan je beter even je bescheiden zelf opzij zetten en zeggen dat je ongelukkig bent of, in het ergste geval, een andere baan zoeken. Vaak moet je om succesvol te worden juist niet dicht bij jezelf blijven. Maar boven jezelf uitstijgen.

Meer #kantoorclichés op Twitter via @Japked