Recensie

De opvoeding van een feministische man

‘Waar ging de ruzie over?’ Dat vraagt de moeder van de vijftienjarige Jamie als hij met een gehavend gezicht thuiskomt. „Clitorale stimulatie” antwoordt hij. Het is duidelijk: Jamie is geen gewone jongen. Niet zo gek, want hij krijgt hardcore feministische literatuur te lezen van de bij hen inwonende Abbie.

Na Beginners is dit Mike Mills’ tweede semi-autobiografische film, dit keer geïnspireerd door het leven van zijn moeder. Deze licht in het leven teleurgestelde, maar humoristische vrouw wordt gespeeld door een fantastische Annette Bening. Omdat Dorothea (Bening) Jamie pas op veertigjarige leeftijd kreeg en alleenstaand is, wil zij graag dat Abbie en Julie, Jamies platonische vriendinnetje, hem leren hoe een goede man te zijn. Een zachtmoedige timmerman die het huis verbouwt, fungeert als rolmodel.

20th Century Women, dat zich afspeelt in Santa Barbara anno 1979, gaat over al deze mensen en hun geschiedenis en toekomst – zeer knap hoe Mills die veelstemmigheid speels vormgeeft en in balans houdt. Daarnaast is het een verhaal waarin punk en de Talking Heads een grote rol spelen: ook cultuur vormt iemand. De kern van deze ontroerende en zeer amusante film is emotionele openheid versus het uit zelfbehoud wegdrukken van gevoelens. Zo wil vrije geest Dorothea precies weten wat puberzoon Jamie bezighoudt, ze gaat zelfs naar een punkconcert. Maar ze sluit haar ogen voor haar eigen eenzaamheid.