Pasen en het verhaal over God

De Opgestane blijft opduiken

Doodzonde dat het eerlijke verhaal over God zo zoek is geraakt. Juist omdat Pasen verkondigt dat het geen ‘einde verhaal’ is, hierbij een poging het opnieuw voor het voetlicht te halen. God en goed horen bij elkaar. Zelfs een atheïst gelooft dat en schrijft Hem om die reden af: er is teveel kwaad om uit te gaan van Zijn bestaan. Gek genoeg blijven velen Hem wel gebruiken als kop van Jut en rekenen schouderophalend met Hem af. Een soort 21ste eeuwse kruisiging. Apart genoeg verhaalt het evangelie echter dat God destijds – in de kruisiging van Jezus – dit kwaad beantwoordde met goed: als ‘slachtoffer’ van ons gedrag bleek Jezus die dag ‘zondebok’ te zijn voor dat gedrag. Beter kon God niet doen. Pasen, vertelt het evangelie verder, onderstreept dat: telkens als de vermoorde Onschuld als Levende aan die en gene verschijnt, is zijn eerste woord: „Vrede voor jou”. Beter kun je het niet krijgen. Tallozen werden het sindsdien gewaar. En geloof het of niet, de Opgestane blijft opduiken bij de mensen. Integer zodat niemand tot iets gedwongen wordt. Tegelijk ook zo overtuigend dat mensen die altijd zeiden „aardig voor jou maar niks voor mij”, tot hun verbazing overstag gaan en er vrolijk van worden. Een directeur, die er niet op zat te wachten maar het toch overkwam – op een vlucht naar Amsterdam via een achtergelaten Post-it met daarop het woord van Jezus „Mijn vrede geef ik je” – zei me: „Doodzonde dat het me zo lang ontging.” Ik bedoel maar...