Column

Paasvoetbal

Om reeds te spreken van een nieuwe hoogconjunctuur in het Nederlandse voetbal is het nog iets te vroeg, maar de prestaties van Ajax in de Europa League hebben referentiewaarde. Dat was een tijd geleden.

De halve finale van de Europa League is zo goed als binnen na de 2-0 tegen Schalke 04, maar belangrijker is de schoonheid van het spel waarmee gewonnen werd. Wervelend voetbal, honger naar de bal, stralend geluk na een doelpunt. Noem het maar een kleine cultuurschok.

Nieuwe vedetten kondigen zich aan. Er zal een rush ontstaan op de jonkies die in jeugdelftallen gepolijst zijn. Het succes van Ajax is niet de injectie van een huurlingenleger. Davy Klaassen en Donny van de Beek zijn de marathonlopers van het elftal en Hakim Ziyech en Anin Younes zijn de tovenaars. Justin Kluivert is alleen al door zijn jeugd een attractie. En dan te bedenken dat goudhaantje Kasper Dolberg nog aan het terugkomen is na een blessure.

Ajax is een combinatie van schwung en volwassenheid, van viriliteit en instinct. Medeschakelfiguur is Lasse Schöne, die aan een tweede jeugd is begonnen. De verrijzenis is het publiek niet ontgaan. Ajax-fans zijn de schaamte voorbij. De Arena is weer een bruisende tempel van hoogliederen. De winst tegen Schalke 04 werd letterlijk gevierd. In de Kuip is het ook tweewekelijks Pasen. De uitgelaten ambiance in de twee stadions zie je niet terug als Oranje speelt.

Bestuurlijke rust zal ook wel iets met het succes te maken hebben, maar de voornaamste factor is toch coach Peter Bosz. In vele opzichten een atypische trainer en samen met Giovanni van Bronkhorst de minst populistische van het Nederlandse trainersgilde. Bosz hoor je geen deuntjes zingen voor de camera en het moet al héél mooi weer zijn voor er een grapje af kan. Hij doet me altijd denken aan een wiskundeleraar in een lichtjes geteisterd gezin.

Het leven is geen lachertje.

De sacrale ernst die hem op het trainingsveld en tijdens wedstrijden vergezelt, is geen pose. Het komt van binnenuit en is gevoelloos voor humeuren en design. Een Lutheriaan voor de dug-out.

In zijn gezicht zie je geen weerkaatsing van de wedstrijd. Hij buitelt niet als Pep Guardiola als een dansende derwisj langs de lijn. Soms zou je denken dat hij staat te brevieren. Hij is de man met de minste vreugde-uitbarstingen van de hele Arena. Maar zoals uit het spel van Ajax blijkt: een absolute vakman. In niets een paljas.

Eigenlijk is Bosz te groot voor Ajax. Vroeg of laat wordt hij weggeplukt door een topper uit de Premier League of de Bundesliga. Het krediet dat hij in Amsterdam heeft verzameld zal in het buitenland verzilverd worden. Guus Hiddink en Louis van Gaal achterna.

Het is een beetje raar dat de KNVB nog niet gedacht heeft aan Peter Bosz als bondscoach. Hij heeft er de allure en de onbesprokenheid voor. Het zou een vergiftigd geschenk zijn. De coach van Ajax zou met zijn nauwelijks gearticuleerde rechtlijnigheid verzuipen in het kakofonische moeras van de bondsheren. Hij zou als protestant moeten vervellen tot katholiek en daarmee zijn charme van compromisloosheid inruilen.

Stel u voor: Peter Bosz en Hans van Breukelen in een gezamenlijke voorstelling van beleid. Bassie en Adriaan worden weggespeeld.

Hugo Camps is journalist, columnist en schrijver.