Een kind

Op weg naar de supermarkt word ik staande gehouden door een jongetje van een jaar of zes. Brilletje op zijn neus, voetbal onder zijn arm. Half zeven ’s avonds, de straat is uitgestorven.

„Heb jij een kind?”, vraagt hij.

„Nee”, zeg ik, „ik heb geen kind.”

„En thuis?”

„Thuis ook niet.”

„Jammer”, zegt hij. „Heel jammer.”

Hij legt zijn bal op de grond, trapt hem weg en sjokt er moedeloos achteraan.

Lezers zijn de auteur van deze rubriek. Een Ikje is een persoonlijke ervaring of anekdote in maximaal 120 woorden. Insturen via ik@nrc.nl