Recensie

Van cruisen naar vaderschap

Regisseur Alain Guiraudie, die opzien baarde met L’inconnu du lac, is terug met het even compromisloze Rester vertical.

Léo (Damien Bonnard) wordt onverhoeds vader.

Léo is een schrijver op zoek naar een verhaal. Hoe vaak hebben we niet personages als Léo door films en romans zien dwalen – het kunstwerk scheppend terwijl het zich ontrolt? Ze fascineren, en ontroeren: orde scheppend in het universum van la condition humaine.

In Rester vertical gebruikt de Franse regisseur Alain Guiraudie - bekend van L’inconnu du lac - dat gegeven voor een even lastig te classificeren als overdonderend grimmig sprookje. De titel alleen al prikkelt dubbelzinnig en slaat niet alleen op Léo’s pogingen om overeind te blijven, maar ook op zijn geslachtsdeel. Seksualiteit als levensdrift. Zonder gaat het niet.

Het Noord-Franse landschap is Léo’s verhaal. Daar heeft hij een reeks wonderlijke seksuele ontmoetingen, met oudere en jongere mannen en zelfs met een vrouw met wie hij een kind krijgt en die hem op een dag plompverloren met die baby laat zitten. Plotsklaps krijgt zijn tocht een doel: een zoektocht naar de betekenis van vaderschap en mannelijkheid. Al die vluchtige liaisons blijken zich dan op een of andere manier tot die kwestie te verhouden.

Guiraudie filmt vrijmoedig en zonder gêne. Hij deinst niet terug voor bizarre, zwarte humor, net zomin als voor bijbels aandoende scènes over wolven en schapen. Seksualiteit is voor hem net zo fluïde als de scheidslijn tussen fictie en werkelijkheid, tussen voelen en weten.