Iedereen loopt met z’n eigen verhaal tijdens The Passion

The Passion Donderdag is voor de zevende keer ‘The Passion’, deze keer in Leeuwarden. Tijdens het evenement wordt de kruisiging van Jezus Christus nagespeeld. 750 figuranten lopen mee in de processie. Zeven van hen vertellen waarom ze meelopen.

Foto's Frank Ruiter

‘Samen lopen, daar gaat het om’

Laura Groeneveld (21) uit Leeuwarden volgt de opleiding docent aardrijkskunde.

„Mijn moeder heeft borstkanker gehad. Ze was opgegeven door de artsen, maar ze leeft nog steeds. Een wonder, zei de dokter. Ik ben niet christelijk opgevoed, maar ik wilde als kind al graag naar de kerk. Toen mijn moeder ziek was, werd ik door vrienden meegenomen naar de kerk. Dat gaf een gevoel van steun en saamhorigheid. Ik weet niet wat ik precies geloof, maar wel dat er iets is.

„Mijn vriend is gevlucht uit Syrië. Hij is moslim, maar niet streng gelovig en hij zegt dat je als moslim respect moet hebben voor de profeten van andere geloven. We praten er niet veel over, maar staan allebei open voor elkaars geloof. Door samen met hem mee te doen met The Passion wil ik laten zien dat dat prima samengaat.

„Ik vind het bijzonder dat The Passion nu in de stad komt waar ik geboren ben en nog steeds woon. Je merkt dat het leeft. Mij spreekt de muziek van The Passion aan, en de boodschap van vergeving. Iedereen loopt daar met zijn eigen verhaal, maar je loopt samen. Daar gaat geloven over.”

‘Samen met mijn kleinzoon’

Mieke Visser-Meinen (73), actief lid van de PKN in Dokkum.

„Het lijdensverhaal van Christus geeft mij elk jaar rond Pasen weer een gevoel van bevrijding. Twee keer heb ik in Israël de Via Dolorosa gelopen (de weg in Jeruzalem waar Jezus het kruis droeg, red.). Ik weet dat het nooit precies zo gegaan kan zijn zoals het eeuwen verteld is. Maar ik heb daar in de graftuin wel iets gevoeld, iets van het lijden van Christus. Het is zo lang geleden, maar het sterven van Christus was daar ineens heel dichtbij.

„Daarom wil ik ook meedoen met The Passion. Elk jaar heb ik ademloos zitten kijken, ook naar de muziek, ik wilde daar heel graag een keer bij zijn. Het is natuurlijk een vrije vertaling, maar dat mag. Dat heeft Bach met zijn Matthäus Passion ook gedaan en als ik dan het Erbarme dich hoor krijg ik ook kippenvel. Het gaat om de boodschap.

Lees ook het interview met Dwight Dissels: ‘Ik ben ook de eerste kale Jezus’

„Ik verheug me op de ingetogenheid en de muziek van The Passion en om dat samen met anderen te beleven. Ik vroeg mijn kleinzoon van twintig of hij mee wilde naar The Passion. Hij zei: ‘Beppe, het geloof zegt me niks meer, maar ik wil graag met u mee.’ Dat vind ik heel mooi.”

‘Mijn manier om met het geloof bezig te zijn’

Esther Vis (20) uit Leeuwarden, studeert hbo diermanagement.

„Ik heb het geloof van huis uit, in Amersfoort, meegekregen. Maar ik ben er de laatste tijd niet meer van overtuigd dat je naar de kerk moet om te geloven. Dat zorgt soms voor lastige gesprekken met mijn familie die wel kerkelijk is. Sinds ik bij mijn oma heb gezien hoeveel steun zij aan het geloof had voordat ze overleed, denk ik weer meer na over het geloof. Meedoen aan The Passion is een manier om te laten zien dat het wel belangrijk voor me is, maar dat er ook andere manieren zijn om met het geloof bezig te zijn. Vorig jaar toen het in Amersfoort was, zat ik in Afrika. Dat het nu in Leeuwarden is, terwijl ik daar pas sinds dit jaar woon, lijkt wel voorbestemd.

„Mijn zus zei nog: waarom geef je je niet op om het kruis te dragen? Maar daarvoor doe ik te weinig voor het geloof, denk ik. Mijn moeder zegt dat ik misschien wel heel emotioneel word tijdens de processie. Ik roep dan heel hard ‘nee, nee, nee!’, maar straks krijgt ze gelijk en gebeurt er toch iets met me. Dat betekent niet dat ik het voor mijn familie doe. Ik doe het voor mezelf en ik doe het op mijn manier.”

‘Ik hou van musical en show’

Geurt Stellaard (56) uit Leeuwarden werkt voor een uitzendbureau.

„Ik ben geboren in Leeuwarden en als kind met mijn ouders verhuisd naar het Westen. Ik ben Nederlands hervormd opgevoed, maar ik kom eigenlijk alleen nog met mijn ouders af en toe in de kerk. Toch heb ik wel het idee dat er iets is, dat er iemand is die op je let. En heel soms bid ik.

„Mijn relatie ging voorbij en ik ben een tijd ziek geweest. In die periode heb ik gemerkt wat vrienden en familie kunnen betekenen. Ik ben vrienden kwijtgeraakt, maar ik weet nu ook dat je de vrienden die overblijven moet koesteren.

„Ik woon sinds een paar maanden weer in Leeuwarden. Nu The Passion hier komt is voor mij de cirkel rond, alles komt toevallig samen. Ik hou van musical, van show, dus ik verwacht een heel spektakel, daar wil ik graag bij zijn. Dank is een groot woord, maar ik doe dit ook een beetje voor mijn ouders en mijn dochter.”

‘Die verhalen vertalen naar je eigen wereld’

Loes Metz (63) uit Hollum (Ameland) is leerkracht op een openbare basisschool.

„Als kind woonde ik in het katholieke dorp Nes. Elk jaar liepen we de kruisweg in de Sint Clemens-kerk. Aan The Passion meedoen is dus nostalgie. Maar ik wilde ook meedoen omdat het past bij ons leven. Mijn man gelooft niet, ik ben katholiek. Wij gingen als één van de eersten samenwonen in het katholieke dorp Buren. Toen werd er op de katholieke school waar ik werkte nog vergaderd of ik wel kon blijven. We zijn in de katholieke kerk getrouwd en hebben toen samen een kerkdienst gemaakt waarin wij ons konden vinden. Wij hebben onze kinderen niet laten dopen maar wel met het geloof opgevoed. Ze gingen naar zondagsschool in Hollum, daar hebben we gekozen voor de doopsgezinde kerk.

„Wij hebben het altijd op onze eigen manier gedaan. Het verhaal van The Passion neem ik niet al te letterlijk, je moet die verhalen naar je eigen wereld vertalen. Mijn man is nooit gelovig geworden, maar hij loopt wel mee. Wij vonden het passen bij onze verbondenheid met elkaar en het geloof.”

‘Laten zien dat ik God dankbaar ben’

Benjamin Visser (17) uit Hallum doet havo-eindexamen.

„Ik doe mee met The Passion om erbij stil te staan wat God voor mij heeft gedaan. Ik ben depressief geweest en hij heeft mij in die tijd geholpen en geïnspireerd. Ik ben opgegroeid in de protestantse kerk maar ik wil graag naar een evangelische kerk om te kijken of dat wat voor mij is. In de evangelische kerk laten ze meer passie voor het geloof zien, daar vieren ze het geloof en het leven echt.

„Ik ken bijna geen mensen van mijn leeftijd die zo bezig zijn met het geloof. Dat maakt me niet eenzaam, maar dankbaar, dat ik als één van de weinigen zo jong al zo dicht bij hem mag zijn. Hij geeft mij het gevoel dat ik in elk geval één grote vriend heb.

„Bij The Passion wil ik laten zien dat ik dankbaar ben dat God zijn zoon heeft gegeven om ons te helpen. Het gaat me om de hele beleving. Ik verwacht dat God laat voelen dat hij erbij is.”

‘De sfeer beleven’

Lutske van Koningsveld (40) uit Leeuwarden is helpende in de zorg.

„Ik geloof in God, daarom wil ik meelopen.” Lutske vertelt over The Passion via Whatsapp, bellen gaat niet omdat ze doof is. Ze heeft het geloof van huis uit meegekregen en is lid van de interkerkelijke commissie voor pastorale zorg voor doven en slechthorenden in Friesland. Die commissie regelt onder meer dovendiensten en tolken bij gewone diensten.

„We kijken thuis al jaren naar The Passion, maar ik kan de muziek en de sfeer niet beleven als ik The Passion op televisie kijk. Het lijkt me heel leuk om nu een keer zelf mee te lopen. Je hebt een bepaald beeld van het verhaal doordat je de bijbel leest. Door mee te doen, zal het toch een heel andere ervaring zijn.”