Column

Tijd voor een nieuwe liefde

Vanuit Princeton, New Jersey, schrijft over wat haar opvalt. Vandaag: over haar Tsjechische kapster en de liefde.

Illustratie Eliane Gerrits

Zelenka, mijn kapster, slaat kordaat een laken om me heen. Even later spoelt ze het lauwe water over mijn haren en wast ze het met haar behendige vingers. De tv staat aan met Fox News, terwijl Zelenka aan een stuk door praat met haar zware Tsjechische accent.

Ik weet inmiddels meer details van haar leven dan me lief is. Ze wordt dit jaar zestig en ziet daar vreselijk tegenop. Ze heeft het opgegeven om af te vallen omdat ze niet van de gin-tonic kan afblijven. Haar twee zoons gingen het leger in zodat ze daarna gratis een opleiding konden krijgen, maar zowel de oudste, stukadoor, als de jongste, tegelzetter, heeft geen baan.

Ze raakt niet uitgepraat over de mannen in haar leven. Nadat Zelenka eindelijk verlost was van haar egoïstische echtgenoot, schreef ze zich in bij een datingsite. Al vrij snel ontmoette ze Harold, kok in een bejaardentehuis. In geuren en kleuren kreeg ik de details van hun romance opgedist. Het hoogtepunt was de cruise langs de kastelen aan de Rijn.

Maar helaas duurde het geluk niet lang. Harold kreeg een hartaanval bij de Lorelei en raakte aan huis gekluisterd. Zelenka zorgde voor hem met liefde, geholpen door Meals on Wheels, een organisatie als het Nederlandse Tafeltje dekje, die elke dag trouw een avondmaaltijd brengt.

Maar na een tijdje begon het verlangen naar het avontuurlijke uitgaansleven opnieuw te knagen. Zelenka ging weer op vrijersvoeten. Dat ze dat Harold niet vertelde, sprak voor zich. Hem deed ze immers niets tekort.

Daarna kwam Joe, een trombonist in een combo, met wie ze meeging naar feesten en partijen waar hij optrad. Daarna kwam bowlingkampioen Hank en toen Thomas met een sportauto. En al die tijd was daar Harold, voor troost en gezelligheid.

Maar afgelopen jaar was er een nieuwe man in haar leven. Een die ze enorm bewonderde en over wie ze niet uitgepraat raakte. Een blonde god die voor niets en niemand bang was. Donald Trump. Ze hing zelfs zijn poster in de kapsalon. „Hij gaat alles in orde maken voor mensen zoals wij”, beweerde ze. „Let op mijn woorden.”

Maar als ze mijn haar föhnt, valt me op dat de poster van Trump er niet meer hangt.

„Hoe is het met de liefde?”, vraag ik.

„Ik heb me uitgeschreven uit de datingclub”, zegt ze bitter.

„Hoezo?”, vraag ik.

„Trump rijdt me in de wielen.”

„Trump”, zeg ik, „je grote held?”

„Poeh”, zegt ze smalend. „Trump had veel goede plannen. En die muur moet er komen. Die buitenlanders pikken de banen van mijn kinderen in. Maar waarom wil hij Meals on Wheels afschaffen? Straks kan ik elke dag voor Harold boodschappen doen, koken en afwassen. En zijn ziektekostenverzekering staat ook op de helling. Ik kan maar beter gaan sparen voor zijn medicijnen.”

„Maar Trump kondigde toch aan dat hij op overheidsgeld ging bezuinigen?”, kan ik niet nalaten te zeggen.

America First – het leek een goed idee”, zegt ze, „maar wie kon bedenken dat ik op de laatste plaats zou komen.”

Het wordt tijd voor een nieuwe liefde.

Reacties naar pdejong@ias.edu