Verslaafd, inbreker, migrant en winkeldief

Wie: Stojan

Kwestie: diefstal, heling

Waar: Den Haag

In de vijf maanden dat Stojan in Nederland verblijft, is hij al eenmaal veroordeeld. Wegens een kleine diefstal: 7 dagen celstraf, waarvan 5 voorwaardelijk. Nu legt de officier hem vier diefstallen ten laste en één geval van ‘schuldheling’ – het bezit van een harddisk waarvan hij wist of kon weten dat die gestolen was. Bij aanhouding zat die in zijn jaszak – wat Stojan overigens ontkent, zoals hij alles ontkent. Die harddisk bevatte persoonlijke gegevens van iemand die in 2014 slachtoffer van een inbraak was – en bij navraag verklaarde vermoedelijk destijds ook deze harddisk te zijn kwijtgeraakt.

Stojan zou verder uit een woning een laptop, een Xbox, een fles whisky van het merk Dimple en een potje met muntgeld hebben gestolen. In een slijterij een fles whisky. In een koffiewinkel de telefoon van de eigenaar en in een restaurant een portemonnee uit een damestas.

In dat restaurant liet Stojan per ongeluk zelf zijn eigen (lege) portemonnee achter, inclusief bankpasje – waarna het slachtoffer hem op Facebook opzocht. Op de camerabeelden van de restauranteigenaar werd Stojan aldus herkend.

Uit de slijterij en de koffiewinkel zijn ook beelden. We zien dezelfde man met zonnebril, T-shirt, rugzak en getatoeëerde arm, op Adidas-schoenen, die slinks een telefoon wegpakt en een whiskyfles.

Ingevallen gezicht

Stojan, een arbeidsmigrant van eind 30, zit sinds december vast. Als hij de zaal binnenkomt, slaat hij een kruisje – een korte, wat gezette figuur in een trainingspak met volle baard en zwart haar. Op de beelden van de bewakingscamera’s is echter een tengere, gladgeschoren, vrijwel kale man te zien, met een ingevallen gezicht en een scherpe vouw in z’n linkerwang. Door een van de aangevers omschreven als een ‘litteken’. Een van de rechters vraagt of hij misschien wat aangekomen is in de gevangenis, „Uw gezicht lijkt wel wat voller.”

Stojan haalt zijn schouders op. Hij heeft geen litteken en dus kan hij het nooit zijn. De rechtbank bestudeert de beelden en trekt zich vijf minuten terug om ‘de waarneming’ onderling te bespreken. Bij terugkeer oordelen ze een ‘horizontale oneffenheid’ op zijn linkerwang te zien. In het vonnis keurt de rechtbank daarmee later het ‘litteken’ dat getuigen zagen goed.

Volgens het dossier is Stojan verslaafd aan cocaïne en heroïne, waarvoor hij 30 tot 40 euro per dag nodig heeft. Daar protesteert hij onmiddellijk tegen, hij is juist ‘clean’. Drugs gebruikte hij wel, „maar alleen in dit land” en geldzorgen heeft hij niet, want zijn moeder onderhoudt hem. Zij maakt regelmatig geld over, vanuit Bulgarije.

Behalve de harddisk in zijn jaszak zijn er geen gestolen goederen bij hem gevonden. Het bewijs berust op camerabeelden en getuigenverklaringen. Volgens zijn advocaat is hij verraden door kennissen uit het drugsmilieu, van wie er een aangifte is gaan doen. En wel over ‘de Bulgaar’ die met laptop, Xbox, whiskyfles en muntenpotje onder de arm om hulp kwam vragen, omdat hij nog een flatscreen wilde meenemen. Op dat tijdstip verdwenen dergelijke spullen inderdaad uit een huis verderop, constateerde de politie. En die ‘Bulgaar’, dat moet Stojan zijn geweest.

De officier eist vijf maanden cel, waarbij de woninginbraak het zwaarst weegt. De advocaat vindt dat de hele zaak berust op aannames en verklaringen van onbetrouwbare bronnen, die de aandacht van hun eigen problemen wilden afleiden. Op de beelden zijn wel ‘overeenkomsten’ met Stojan te zien, maar onvoldoende om aan te nemen dat hij het is.

De rechtbank veroordeelt Stojan wegens drie diefstallen en spreekt hem vrij van heling van de harddisk en diefstal van de portemonnee. Dat hij bij zijn aanhouding geen aannemelijke verklaring had voor de harddisk is geen bewijs dat hij had moeten begrijpen dat die harddisk ooit is gestolen. Over de diefstal van de portemonnee oordeelt de rechtbank dat niemand dat heeft gezien. De vrouw had dus eerder of door een andere oorzaak haar portemonnee kwijt kunnen raken. Stojan krijgt vier maanden cel.