Recensie

Van charlatan tot gewetenloze advocaat

Saul Goodman

Het derde seizoen van de serie Better Call Saul begint sterk. De makers nemen nog steeds hun tijd, maar Breaking Bad komt dichterbij.

Jimmy McGill (Bob Odenkirk) en zijn vriendin Kim Wexler (Rhea Seehorn) Netflix/AMC

We weten dat het gaat gebeuren. Jimmy McGill gaat veranderen in Saul Goodman, de gewetenloze advocaat van Walter White in Breaking Bad. Maar in het derde jaar van Better Call Saul, de prequel van Breaking Bad, is hij nog steeds Slippin’ Jimmy, een charlatan met een goed hart. De serie speelt zich af in de jaren voor Breaking Bad, je weet dus alleen dat hij op een bepaald moment zijn ziel verliest.

En dat kan nu wel eens snel gebeuren. Dit seizoen komt een van de beste slechteriken uit de tv-geschiedenis namelijk terug: Gus Fring, de drugskoning en oprichter van fastfoodketen Los Pollos Hermanos, gespeeld door Giancarlo Esposito.

Hoe makers Vince Gilligan en Peter Gould de herintroductie van Gus aanpakken wil je van tevoren niet weten. Net als met andere aspecten van Better Call Saul nemen ze de tijd om naar dat moment toe te bouwen.

Gilligan en Gould hebben nog steeds geen haast, ook in de twee afleveringen die Netflix vooraf liet bekijken. Ze hebben een wereld gecreëerd die los van Breaking Bad kan bestaan, met nieuwe, sterke personages en een hoofdpersoon die veel meer lagen heeft dan hij in de originele serie had.

Jimmy (Bob Odenkirk) werkt aan het begin van dit seizoen samen met zijn vriendin Kim Wexler (Rhea Seehorn). De twee hebben samen een klein advocatenkantoor in New Mexico waar Jimmy druk in de weer is met zijn oudere cliënten. Er hangt hem wel iets boven het hoofd: zijn broer Chuck heeft stiekem een opname gemaakt waarin Jimmy toegeeft dat hij fraude heeft gepleegd.

Ondertussen zien we hoe voormalig politieagent en toekomstig huurmoordenaar Mike (Jonathan Banks) dieper in de onderwereld terechtkomt. Zijn criminele connecties brengen je steeds dichter bij Breaking Bad. Gilligan en Gould nemen Banks regelmatig lang in zijn eentje in beeld, zonder hem een woord te laten zeggen. In die scènes voel je de spanning toenemen.

De toon in de eerste twee episodes is nog relatief luchtig, vooral als we Jimmy volgen. Better Call Saul lijkt soms zelfs even een sitcom, al geeft Odenkirk de treurige kant van Jimmy ook de ruimte. De situatie met zijn broer gaat in elk geval veel drama opleveren. Het hoogtepunt van de tweede afleveringen komt in een scène waarin een van de hoofdpersonen een restaurant bezoekt en moet wachten op een man met een rugzak. Er gebeurt eigenlijk weinig, maar de sequentie van zo’n tien minuten zit cinematografisch zo goed in elkaar dat je daar geen probleem mee kunt hebben.

Het team van Better Call Saul zit in het derde seizoen vol zelfvertrouwen en dat zie je op het scherm.