Recensie

Mastodon verrast niet, maar verveelt evenmin

Stel je hebt een hyperactief adhd-neefje, dat ineens sterke medicatie krijgt. Het fijne is dat-ie niet meer schuimbekkend in de gordijnen hangt, maar hij is samen met z’n wilde gedrag helaas ook een stukje persoonlijkheid kwijt. Dat is Mastodon. Na vier van energie en fantasie exploderende platen groeide de sludgemetalband uit Atlanta uit tot een van de grootste moderne metalbands, maar om niet in herhaling te willen vallen namen ze zo’n pilletje, en volgde wisselvalliger materiaal. Lang niet altijd slecht, maar soms nogal vlak en zonder focus.

Album nummer zeven Emperor of Sand is niet zozeer een terugkeer naar oud elan, dat zou ook flauw zijn. Maar de band laat wel meer scherpte horen dan voorheen. Het is een album vol emotioneel geladen songs met catchy hooks, duizelingwekkend drumwerk en meer bonte riffs dan in de Stille Oceaan. Geen nummer verrast echt, maar vervelen doen ze net zo min.

Live: 27 juni in TivoliVredenburg, Utrecht.

Mastodon’s nieuwe (kleur)plaat: