Column

In Vechtershart is kickbokser Nick ook een beetje zwanger

Zap

Het tweede seizoen van de dramaserie ‘Vechtershart’ is sterk begonnen. De makers verdienen lof voor het samenstellen van een diverse cast.

Nick (Waldemar Torenstra) bij de gynaecoloog in Vechtershart (BNN)

Kickbokser Nick ‘Sledgehammer’ Roest heeft last van mannenkraambed. Deze sympathieke aandoening, waardoor mannen van zwangere vrouwen zich zelf ook een beetje zwanger gaan voelen, kan leiden tot een fikse afname van het testosteron. Vervelend, vooral als je leeft van vechten, en helemaal als je net wilt overstappen op de heftiger mixed martial arts (MMA).

Met Nicks broedsyndroom (door artsen ‘couvade’ genoemd) krijgt het tweede seizoen van de BNN-serie Vechtershart een sterke en een geestige opening. Prachtig om de herculische torso van acteur Waldemar Torenstra op een bedje bij de gynaecoloog te zien liggen. De aandoening tast niet alleen Nicks werk en relatie aan – ook in bed loopt het niet lekker– ze zet ook de strikte man-vrouwverhouding in de kickbokswereld op scherp.

De scheiding van de seksen bleek trouwens toch al niet zo strikt als gewenst. Zo is de vriendin van Nicks broer David een succesrijker advocaat dan hij. Ze kan zich in ieder geval beter beheersen. En de ex-vrouw van Nick is ook kickbokser. Dat leidt tot een verwarrend potje sparren tussen Nick en zijn ex Selma (Imanuelle Grives), waarbij plots opkomende erotische herinneringen zijn vechtkunst verstoren.

Vechtershart, bedacht door hoofdrolspeler Waldemar Torenstra, kreeg onlangs twee TV-Beelden en verrassend snel na het eerste seizoen volgt nu het tweede. Het is een lekkere, hardgekookte serie, enigszins vergelijkbaar met Penoza. De makers gebruiken alle clichés over de vechtsport en houden het toch geloofwaardig. Schrijvers Pieter Bart Korthuis en Maaik Krijgsman hebben zich stevig gedocumenteerd en de acteurs hebben zich gek getraind. Krijgsman maakte in 2003 al een documentaire met dezelfde naam. Daarin zat het 18-jarige talent Badr Hari.

Naast de verwarring tussen de seksen gaat het vooral over de vermenging van onder- en bovenwereld, en van volk en elite. Vechtershart verdient verder lof omdat het de enige Nederlandse serie is met een diverse cast. Naast verschillende zwarte acteurs komen er straks ook nog acteurs van Marokkaanse afkomst bij, als Nicks sportschool een ‘Mocro- klasje’ begint. De gekleurde acteurs spelen dan wel kickboksers en criminelen, en geen advocaten en wethouders, maar toch.

Aanslagenavond

Verder was het deze palmzondag weer aanslagenavond. De aanslagen op koptische kerken in Egypte waren het zwaarste. Maar de tv richtte zich vooral op de lichtere aanslag in Zweden. Aan dat land kan Nederland zich beter spiegelen. Dat lukte bij Nieuwsuur iets te goed. De verder zo voorbeeldige rubriek had er een wel heel populistisch item van gemaakt. De aanslag – de verdachte is een afgewezen Oezbeekse asielzoeker – werd op één hoop gegooid met criminele bendes van buitenlandse afkomst en segregatie van meisjes en jongens op moslimscholen.

Hoewel in een halve zin werd gezegd dat vluchtelingen niet crimineler zijn dan autochtone Zweden, wekte de reportage toch de indruk dat de aanslag het gevolg is van het coulante Zweedse toelatingsbeleid (terwijl die Oezbeek dus was afgewezen). Zeer voorbarige conclusie: de Zweedse regering is te soft geweest. „Je kunt een warm hart hebben, maar je moet ook een koel hoofd houden”, zei de politicoloog Magnus Norell. Klinkt goed, maar cijfers en vergelijkingen ontbraken. En juist in zo’n verhitte kwestie moet je de zaken helder scheiden.

Mediaredacteur Wilfred Takken vervangt deze weken Hans Beerekamp.