Column

Winterpondjes

In de trein ging het gesprek tussen twee vrouwen over Linda de Mol, die vijf kilo wil afvallen en daarover schijnt te vloggen. Er is al 1 kilo Linda van Linda af. De vrouwen vonden dat knap van Linda. Zelf hadden ze ook last van hun jaarlijkse winterpondjes. Geweldig woord. Ik begreep uit hun gesprek dat Paul de Leeuw inmiddels ook aan het lijnen is en dat hij dat eveneens met zijn fans deelt. Bij Paul moet er vijftig kilo af. Opeens voelde ik dat ik moest kiezen. Wie ga ik volgen: Linda of Paul? Door de combinatie Linda & Paul moest ik aan de familie McCartney denken, maar dit terzijde.

Allebei de lijnende BN’ers volgen leek me wat veel. Linda dan maar? Opeens hoorde ik me op een ochtend tijdens het koffieleuten tegen mijn vrouw zeggen: „Linda zit al op min drie!” En dat ik haar daarna ging uitleggen dat ik al een paar weken het dagelijkse afvalvlog van Linda bijhoud. Ik denk dat mijn vrouw dan onmiddellijk een advocaat belt om de scheiding te regelen. Of de huisarts om mijn voltooide leven op humane wijze te beëindigen.

Mocht het een echtscheiding worden dan hoeven we gelukkig niet meer bang te zijn dat dat in RTL Boulevard ter sprake komt. Zij houden zich tegenwoordig verre van huwelijksgesodemieter van BN’ers. En dat is enorm aardig van ze. Komt waarschijnlijk door Erland Galjaard, de zetbaas van RTL en tevens de wettige echtgenoot van Wendy van Dijk. Erland heeft ingezien dat kijkers niets met andermans privésores te maken hebben. Dat is aardig van Erland. Humaan ook. Het zijn de nieuwe richtlijnen van RTL en het gerucht gaat dat hij deze nieuwe regels binnenkort komt toelichten bij RTL Late Night.

Maar of mijn huisarts mijn leven wil beëindigen omdat ik stompzinnige vlogs volg betwijfel ik. Hoewel dat natuurlijk wel een goede reden is. Maar dan kan je half Nederland ruimen.

Donderdag dacht ik dat mijn buurman dement geworden was omdat hij in alleen zijn onderbroek door het Vondelpark rende. Maar hij bleek mee te doen aan de Habiba-challenge van rapper Boef. Dan ren je in je boxer door de stad en laat dat filmen. Even later liep de buurman hand in hand met onze wijkagent. Ik dacht dat ze richting een ambulance liepen die hem naar een inrichting zou brengen. Maar dit was weer een andere challenge. Hij was solidair met homo’s. De buurvrouw filmde fanatiek.

Soms hou ik het allemaal niet meer bij en vraag ik me af of de mensen die de blogjes van Linda en de diverse challenges bijhouden nog wel toekomen aan het echte wereldnieuws. Zoals de Syrische zenuwgasaanval, het Amerikaanse vergeldingsbombardement en de papadag van Jesse waardoor de Haagse onderhandelingen stil liggen. En de arrestatie van Erik Staal natuurlijk. Hij wordt verdacht van het feit dat hij 1,2 miljoen, die bestemd was voor huisjes voor straatarme Zuid-Afrikanen, in zijn eigen sociale woningbouwproject op Bonaire heeft gestopt. First things first. Eerst dacht ik dat hij was aangehouden door politieman Hero Brinkman, maar later begreep ik dat Hero zelf gearresteerd was. Had zijn ambtsgeheim niet goed begrepen. Ik vertrouwde deze politicus altijd zo. Zeker in de periode toen hij een politieke splinter met de erudiete Dirk Scheringa was begonnen. Geestig trouwens dat Dirk ook ooit politieman was. Dat schept een band.

Af en toe ben ik zo moe van ons nationale gereutel dat ik een lange vakantie overweeg. Waarheen? Turkije natuurlijk. Lekker goedkoop. Je boekt twee weken en je mag zo vier maanden blijven. Moet je wel iets lulligs over Erdogan gezegd hebben. Maar dat lijkt me niet zo ingewikkeld.

Wil er wel de Nederlandse televisie kunnen volgen. Sowieso de zinderende ontknoping tussen 010 en 020 in de Eredivisie. Als Amsterdammer had ik deze week twee leuke voetbalavondjes in de Johan Cruijff Arena. Maar ook programma’s als Pauw wil ik tijdens mijn lange verblijf in het Democratische Turkije niet missen. En dan denk ik bijvoorbeeld aan de uitzending van afgelopen week met daarin mijn favoriete politiewoordvoerder Ellie Lust. Zij maakte mij zo gelukkig met de door haar bedachte uitdrukking: ‘Hoe dun de pannenkoek ook is, hij heeft altijd twee kanten.’

Op zo’n tekst kan ik jaren verder. En Paul en Linda ook.