‘Nieuwe’ Armstrong (45) is verbetenheid voorbij

Foto Astrid Stawiarz/Getty Images

Net echt, het verzonnen bericht uit de ‘Aspen Daily Planet’ dat Lance Armstrong zaterdag 1 april op Instagram zette. ‘Benen Armstrong verzwakt na aanrijding met busje van de post’, luidt de kop. ‘Miljoenen en nog eens miljoenen guilders’, zou ‘plaatselijke wieler-enthousiasteling Armstrong’ na de botsing claimen van US Postal, de eigenaar van het busje.

„Ik wist dat ze me op de korrel hadden”, zo wordt de renner geciteerd die tussen 1999 en 2005 zeven keer de gele leiderstrui naar Parijs bracht. „Maar ik had nooit gedacht dat ze zover zouden gaan als die beambte in dat busje.”

Humor als wapen, dat had niet iedereen achter de inmiddels 45-jarige Armstrong gezocht. Als renner intimideerde hij in en om het peloton iedereen die hem te na kwam. Zijn genadeloze ‘bully-gedrag’ tegen vijanden werd hem achteraf soms meer kwalijk genomen dan het dopinggebruik, waarvoor hij eind 2012 zijn zeven Tourzeges moest inleveren en voor het leven werd geschorst.

Na zijn bekentenis bij Oprah Winfrey, begin 2013, volgden al snel miljoenenschikkingen met slachtoffers en sponsors. Maar de grootste claim van allemaal, van zijn voormalige sponsor US Postal, hangt Armstrong nog altijd boven het hoofd. Als de rechter die claim toewijst, kan dat hem uiteindelijk 100 miljoen dollar (95 miljoen euro) kosten.

„Ik ben platzak”, luidde Armstrong’s eerste reactie op het besluit van de federale rechter om de zaak te behandelen die werd aangespannen door klokkenluider en ex-ploeggenoot Floyd Landis. In de 1 aprilgrap op Instagram eindigt het fictief in een gelijkspel. De Texaan blijft overtuigd van zijn gelijk: „Wij hebben US Postal in die jaren ook veel goeds gebracht.” Maar hij is de verbetenheid voorbij.

Het past bij de ‘nieuwe’ Armstrong, die zich tegenwoordig op sociale media presenteert als een mild mens. Hij bezoekt slachtoffers uit zijn glorietijd, toont berouw voor zijn gedrag. In zelfgemaakte podcasts stelt de voormalige Boss zich kwetsbaar op, als interviewer van ‘interessante personen’ die hij eerder in zijn leven ontmoette. Van zanger Seal tot voormalig toptennisster Chris Evert.

In februari schoven ook zijn oud-ploeggenoten George Hincapie, Christian VandeVelde en Dylan Casey aan, voordat ze samen op de mountainbike de 24 Uur van Old Pueblo gingen rijden. Met z’n vieren in een camper, als in de glorietijd. „Chile-chile-bang-bang”, omschrijft Armstrong. Anderhalf uur lang zien ze hun verleden onder ogen. „Rauw, eerlijk, direct.”

Uit alles spreekt dat Armstrong één ding wil. Ook al probeert de wielerwereld hem nog altijd te negeren, hij wil terug. Al is het maar als ‘plaatselijke wieler-enthousiasteling’.