Column

Jodenhaat

Er is nooit ruchtbaarheid aan gegeven, maar ook in Rotterdam is door bewoners geprotesteerd tegen joodse struikelstenen. De organisatie die verantwoordelijk is voor de Stolpersteine in Rotterdam wil de zaak niet opkloppen en heeft het verhaal (en de bewoner) bewust uit de publiciteit gehouden. En daarmee is waarschijnlijk een rel voorkomen zoals in Amsterdam, waar een echtpaar naar de rechter wilde stappen om zo’n gedenksteentje verwijderd te krijgen. Ze zagen er uiteindelijk van af, geschrokken van alle ophef en media-aandacht. Bovendien, zo legde het echtpaar uit, had hun bezwaar niets te maken met antisemitisme, maar met de dood van hun eigen kind.

De Rotterdammer had een ander motief. Hier ging het om een Surinaamse meneer die principiële bezwaren had tegen de struikelsteen voor zijn deur. De aandacht voor de jodenvervolging staat volgens hem niet in verhouding tot de schamele aandacht voor slachtoffers van de slavernij. Zijn protest is inmiddels verstomd, het steentje ligt nog altijd voor zijn deur. In Rotterdam worden struikelstenen sinds kort extra verankerd. In januari werden er tien tegelijk gestolen aan de Brede Hilledijk. De organisatie (Stichting Loods 24) sluit vandalisme niet uit, maar vermoedt vooral jodenhaat achter de diefstallen, zeker in buurten waar veel moslims wonen.

Vorig maand organiseerde dezelfde stichting een conferentie over Holocaustonderwijs. Een docent vertelde zich er gemakkelijk van af te maken met een klassikale vertoning van Schindler’s List. Een ander wordt jaarlijks geconfronteerd met islamitische leerlingen die zich – met toestemming van hun ouders – ziek melden voor een excursie naar een synagoge. Ook was er een docent die zijn leerlingen had gevraagd wat ze als eerste te binnen schiet bij het woord ‘jood’. Autochtone kinderen antwoordden: „Tweede Wereldoorlog”. Islamitische leerlingen: „vijand”. Een lastige klus dus, dat Holocaustonderwijs in Rotterdam. Toch toonden veel docenten ook begrip voor het onbegrip en onwetendheid van hun islamitische leerlingen, die zich nu eenmaal gemakkelijker identificeren met hun geloofsgenoten in het Midden-Oosten dan met een in het verleden vervolgde bevolkingsgroep. En dus zou er in de les ook meer aandacht moeten komen voor de slachtoffers van geweld in het Midden-Oosten, meenden sommigen.

Burgemeester Aboutaleb, ook bij de conferentie, benadrukte dat niet alleen moslimjongeren zich schuldig maken aan antisemitisme, maar dat het van alle tijden is en van alle bevolkingsgroepen. Hij gaf geen voorbeelden, maar nog diezelfde dag werd bekend dat de Rotterdamse rapformatie Broederliefde geen Ambassadeurs van de Vrijheid meer mogen zijn tijdens het landelijke Bevrijdingsfestival, omdat rapper Emms (geen moslim) in een voetbalstadion had meegezongen met het vreselijke „Hamas, Hamas, joden aan het gas”.

Het zal ze leren. En hopelijk meer effect hebben op onze jongeren dan welke struikelsteen of Holocaustles dan ook.