Column

Hitler kleuren

Lieve Mensen van het Kruidvat,

Wat een gedoe toch allemaal weer deze week. Als er één ding is waar wij in Nederland slecht mee om kunnen gaan dan is het als mensen ophef gaan maken of als mensen ergens aanstoot aan nemen. Meteen paniek.

Jullie lagen deze week onder vuur, want zo heet dat dan, omdat er in jullie winkels kleurboeken verkocht werden met Adolf Hitler erin.

Volgens jullie woordvoerder hebben jullie dit „ondanks meerdere controles op inhoud dit toch over het hoofd gezien”.

Dat jullie dingen over het hoofd zien, verbaast me niet. Dat is het concept van de Kruidvat winkels. Iedere keer als ik één van jullie winkels ben, denk ik: hier had iemand een keer ‘nee’ moeten zeggen. Zo veel spullen. Shampoo, tandenborstels en Rennies ok, maar dan staat er opeens een pallet met badlakens of drie rekken vol CD’s inclusief stereotoren. Bergen speelgoed en dus die kleurboeken.

Gemaakt in India en door jullie meerdere malen op inhoud gecontroleerd. Dat lijkt me de raarste baan die er is.

Maar wat is precies het probleem? Als volwassen mensen Adolf Hitler te pas en te onpas als politiek argument mogen gebruiken, dan mogen kinderen dat toch wel een beetje inkleuren.

Als er nou een kans is om het nazisme met terugwerkende kracht te ridiculiseren, dan is het wel via een kleurplaat. Je kan geen snorretje meer op z’n gezicht tekenen, maar voor de rest kun je van alles doen. En om die uitgestrekte rechterarm kan je een mandje eieren tekenen.

Toen ik over de ophef las dacht ik aan de zondagen vroeger in de kerk. Tijdens de preek moesten de kinderen de kerk uit en gingen wij in een zaaltje achteraf een chocomel drinken en een kleurplaat maken. Een kleurplaat van de Here Jezus aan ‘t kruis.

Maar voordat aan de kleurplaat was begonnen, was de preek alweer afgelopen en moesten we weer terug naar binnen. Met als gevolg dat alle kinderen een kleurplaat mee naar huis namen van een spierwitte Here Jezus met alleen een knalroze gekleurd hoofd. Dat is jarenlang mijn associatie met de beste man geweest.

Pedagogisch gezien liggen er natuurlijk veel kansen als je kind een kleurplaat van Hitler aan het maken is. „Mamma, ik ben per ongeluk buiten de lijntjes gegaan..” „Dat is niet erg schat, inmiddels leven we in een wereld waarin dat mag.” „Mamma, ik krijg ‘m niet af..” „Deze meneer kreeg zijn werk gelukkig ook niet af, dankzij heel veel moedige mensen van over de hele wereld..”

Je had ‘m natuurlijk als ouder ook uit het kleurboek kunnen scheuren, maar wat is er leuker dan een Facebookbericht de wereld in te sturen, andere mensen publiekelijk aan de schandpaal nagelen en hopen dat er een cameraploeg komt filmen.

Lieve mensen van het Kruidvat, hou jullie rug recht, blijf doen wat jullie doen, gooi geen kleurboekenfabrieken in India dicht en doe de rest van de exemplaren in de aanbieding.

Of waren ze dat al?

Jan Jaap

Cabaretier Jan Jaap van der Wal en schrijver Daan Heerma van Voss schrijven beurtelings een brief naar iemand die in het nieuws is. Suggestie? betrokkenburgers@nrc.nl