Wapperen met slijm

Wapper-slijm is het nieuwe smurfensnot. Alles wat je ervoor nodig hebt: hobbylijm en vloeibaar wasmiddel.

Kinderen houden van snot en slijm. In de vorige eeuw liepen halve schoolklassen rond met zakjes smurfensnot: een boterhamzakje met shampoo en wasverzachter. In speelgoedwinkels kun je slime en putty kopen: bakjes kleverige substantie die scheten laten als je je hand erin duwt (kinderen houden ook van scheten). De laatste tijd duikt overal wapper-slijm op. Van een grote bol zelfgemaakt slijm, die je met twee of meer mensen rustig als een tafelkleedje op en neer wappert, maak je enorme lappen, reuzenbellen, tot-ie knapt. Dan kneed je van de slierten weer een bal en begin je van voor af aan.

YouTube puilt uit van de filmpjes waarin recepten worden gedeeld, met uiteenlopende ingrediënten: baking soda, maïzena, lenzenvloeistof, scheerschuim, de dure shampoo van je moeder. En voor de special effects kleurstoffen en glitters.

Moet het nou echt meteen designer-slijm worden of kan het goedkoper? Peter Stienstra is chemicus bij HG International, producent van reinigingsmiddelen. Hij zegt dat je superieur slijm kunt maken met alleen hobbylijm en vloeibaar wasmiddel. Het werkt zo: in lijm zitten polymeren. Dat zijn langgerekte grote moleculen die ervoor zorgen dat twee delen aan elkaar blijven plakken. In (af)wasmiddelen zitten ‘oppervlakte-actieve stoffen’. Die maken je (af)was schoon doordat ze het vet laten oplossen in water. Als je (af)wasmiddel bij lijm giet, doen die oppervlakte-actieve stoffen ongeveer hetzelfde: de zeep probeert de polymeren op te lossen. Maar er zijn te veel polymeren: ze lossen niet op maar klitten lekker samen.

Nu zou Stienstra iets willen vertellen over vanderwaals- en londonkrachten – maar om het simpel te houden gebruikt hij het beeld van een klein kamertje met mensen. Als er weinig mensen zijn, zoeken ze elkaar op. Maar als je vijftig gasten in een kamertje stopt gaan ze elkaar wegduwen. Dat doen die zeepmoleculen ook en daardoor wordt je slijm lekker dik en fluffy. Dat die slijmbol zo elastisch is dat je er zowat een tafelkleedje van kunt wapperen, komt ook door het water in de lijm.

Zonder wasmiddel zou het slijm snel uitdrogen, maar in zeep zit een oppervlakte-actieve stof die vloeibaar blijft als hij indroogt. Daardoor kun je dat slijm langer bewaren dan sommige ouders lief is – want je hele huis ruikt naar wasmiddel door dat gewapper. En voor je het weet zit die bol vol haren en kruimels.

Hoeveel lijm en wasmiddel we nodig hebben kan Stienstra niet zeggen, de ene hobbylijm is de andere niet en dat geldt ook voor wasmiddelen. Begin met een potje lijm en giet er telkens een beetje zeep bij tot het ergens op begint te lijken. Maar als je weet dat in duurder wasmiddel vaak meer oppervlakte-actieve stoffen zitten, weet je ook dat je er minder van nodig hebt voordat de gasten in je teiltje gaan pogoën.