Tweede Kamer vooral bezig met zichzelf tijdens stille formatie

De Haagse Stemming De Haagse Stemming houdt je drie ochtenden per week (di-do-za) op de hoogte van de formatie en andere politieke kwesties. Wie zich inschrijft voor de nieuwsbrief, ontvangt deze nog vroeger.

Er wordt eindelijk echt onderhandeld maar formatiewatchen is als kijken naar stilstaand water, zonder zicht onder de oppervlakte. Dus houdt Den Haag zich bezig met zitplaatsen, presidium-omvang, debatten blokkeren, lokaal bestuur, racisme, een duur vliegtuig en de onmin tussen de Kamervoorzitter en haar personeel.

ZWIJGZAAM: We zeggen nog één keer dat we niks zeggen. Dat is de modus waarin de onderhandelaars en hun informateur op gezette tijden de Stadhouderskamer binnentreden en verlaten. Alleen wanneer regeringsadviseurs aanschuiven wordt iets duidelijk van de gespreksonderwerpen, maar als ze met z’n negenen zijn, zijn die geheim. Dit praten zonder iets te zeggen is gevaarlijk, legt Thijs Niemantsverdriet uit in zijn BNR-column. Maar volgens Rutte “kan dit nog weken duren”, zo waarschuwde hij gisteren de deurwatchende pers. Of dat een belofte is dat het geen maanden gaat duren, zei hij er niet bij.

ANONIEM: Bij haar herverkiezing als Kamervoorzitter vorige week, kondigde Khadija Arib tot ieders verbazing een evaluatie aan van haar driekoppige managementteam waar niemand om gevraagd had. Wat ik daarna hoorde in gesprekken met Kamerleden, ambtenaren en oud-medewerkers van het parlement: ‘straatvechter’ Arib kan met twee van de drie hoogste ambtenaren niet door één deur. Terwijl ze hen als ondervoorzitter nog zelf heeft aangenomen. Voor de onmin lijkt geen aanwijsbare oorzaak, maar de directeur constitutionele zaken zou zijn vertrek al hebben aangekondigd. Een reorganisatie-opdracht uit 2014 is ondertussen nog steeds niet uitgevoerd.

PRESIDIUMWATCH: Mede door dit NRC-nieuws schijnt de presidiumvergadering van gisteren niet zo gezellig te zijn geweest. Over die ruzie en evaluatie van Arib kwam niets naar buiten, maar wel werd de definitieve indeling van zowel de plenaire zaal (Denk blijft boos) als de werkkamers (Baudet krijgt plek voor zijn piano) vastgesteld. Wat niet werd afgehandeld, is de omvang van het presidium. Dit dagelijks bestuur bestaat in de regel uit de Kamervoorzitter en de fractiesecretarissen van de zeven grootste partijen. Attje Kuiken (PvdA) zit daar dus nog net bij, maar Joël Voordewind (ChristenUnie) valt af.

Calimero’s: Het is gebruikelijk dat elke grote partij in het presidium ook de belangen van een kleinere partij behartigt, maar op initiatief van Roelof Bisschop (SGP) willen de kleinere partijen één eigen vertegenwoordiger: Voordewind. Er ligt een verzoek om het presidium uit te breiden naar negen leden, maar daar besluiten de bestaande acht pas over twee weken over. Voordewind wil wel, “maar het is nu niet aan mij”.

PVV LOKAAL: Het is Wilders weer gelukt, een hele week nieuws maken door één onderwerp maximaal uit te melken. De PVV wil in drie, nee vijf, nee zestig plaatsen meedoen aan de gemeenteraadsverkiezingen van 2018. Bijna zonder uitzondering gaat het om gemeenten waar de partij al een grote achterban heeft, schrijft PVV-watcher Enzo van Steenbergen. De wens tot uitbreiding, en meebesturen, komt vooral van de fracties in de Provinciale Staten, maar heeft voor Wilders ook een afbreukrisico: voor elke PVV’er die zijn boekje te buiten gaat, kan hij medeverantwoordelijk worden gehouden. PVV-Kamerleden met een sterke regionale binding moesten het nieuws, net als het laatste verkiezings-A4’tje, uit de media vernemen.

Toestanden: Europarlementariër Olaf Stuger, oud-Kamerlid voor de Lijst Pim Fortuyn, moet Wilders helpen ‘LPF-achtige toestanden’ te voorkomen. Die toestanden zullen we de komende tijd weer veel voorbij zien komen, want over precies een maand is het vijftien jaar geleden dat Fortuyn werd vermoord. Joost Vullings, een vertrouwde radiostem, schreef een boek over de herinneringen van de ‘kinderen van Pim’ dat vandaag verschijnt. Stuger noemt de regeerdrift van de LPF in 2002 nu “knettergek”.

KAMERWATCH: De oppositie tegen het huidige demissionaire kabinet (42 zetels) is enorm gegroeid, maar vormt geen duidelijk blok. Vanzelfsprekende meerderheden bestaan niet meer, er moeten nieuwe verhoudingen worden gezocht. Dat bleek dinsdag bijvoorbeeld bij de stemming over extra noodhulp. De motie van de ChristenUnie kreeg met steun van de PvdA 76 stemmen. Dus ook die van Kamerlid Lilianne Ploumen, terwijl minister Ploumen de motie net had afgeraden. De Kamer gaat ook veel discussie uit de weg. Op het gebied van Sociale Zaken, Veiligheid en Justitie en Zorg is bijvoorbeeld bijna elk onderwerp als ‘controversieel’ bestempeld, wat betekent dat de Kamer er niet meer over praat zolang er geen nieuw kabinet zit. Maar voor rellen en relletjes is altijd tijd, zoals die over belastingdeals en het nieuwe regeringsvliegtuig.

WAT WIJ VOLGEN: Vandaag debatteert de Tweede Kamer over racisme en discriminatie in Nederland.

QUOTE VAN DE DAG

“Ik zal blij zijn als er een nieuw kabinet is. Zo spannend is het in de regering niet meer.”

Lodewijk Asscher hoopt in de Volkskrant, tegen beter weten in, op een zo kort mogelijke formatie. De PvdA heeft maar vier fractieleden die niet ook in het kabinet zitten of Kamervoorzitter zijn.