Recensie

Scherpe Smurfen gaan concurrentie aan met betere animatie

Het scenario van De Smurfen minder oubollig dan vroeger en de grapjes zijn scherper. Het resultaat is een genietbare film waarin Smurfin op zoek gaat naar wie zij eigenlijk is.

De derde Smurfenfilm is volledig geanimeerd.

De eerste twee Smurfenfilms vermengden animatie met ‘live-action’ en hoewel ze economisch gezien succesvol waren, bleven ze achter op artistiek gebied. De concurrentie van andere (lees: betere) animatiefilms was simpelweg moordend.

De derde Smurfenfilm is volledig geanimeerd en dat is een stap in de goede richting. Nu hoeft de smurfenwereld niet meer krampachtig via een of andere magische portal samen te komen met de grote mensenwereld maar blijft die op zichzelf staand. Ook worden er geen pogingen meer ondernomen om het door de Belgische striptekenaar Peyo bedachte blauwe volkje te moderniseren, zoals in de eerste twee delen gebeurde.

Daarnaast is het scenario minder oubollig en zijn de grapjes scherper. Het resultaat is een genietbare film waarin Smurfin op zoek gaat naar wie zij eigenlijk is. Zij is immers de enige vrouw in het smurfendorp, hoe kan dat?

In haar zoektocht wordt zij bijgestaan door Brilsmurf, Klungelsmurf en Potige Smurf. Het kwartet komt terecht in het Verboden Bos en wordt op de hielen gezeten door Gargamel, die de energie van alle smurfen wil gebruiken om een ‘Garmageddon’ te bewerkstelligen.

Al met al komen de smurfen nu dicht(er) in de buurt van de bijna zestig jaar oude strip én de geduchte competitie. Ze zijn er bijna.