Recensie

Eerbetoon aan de tijdloze mode van Margiela voor Hermès

Expositie

Modemuseum MoMu in Antwerpen toont het werk van Martin Margiela voor Hermès, gemaakt tussen 1997 en 2003. Op de expositie wordt dat gekoppeld aan ontwerpen voor zijn eigen Maison Martin Margiela.

De Margiela-expositie in het MoMu Foto Stany Dederen

Martin Margiela staat de laatste seizoenen enorm in de belangstelling. Met name Demna Gvasalia, de ontwerper achter Vetements en Balenciaga, put uit het oeuvre van Margiela, die zijn Maison Martin Margiela in 2009 verliet en sindsdien niet meer actief is in de mode. En omdat Gvasalia veel navolging heeft in de modewereld, doen anderen dat ook.

Het MoMu in Antwerpen, de stad waar de Belgische ontwerper werd opgeleid, had in 2008 al een grote expositie naar aanleiding van het twintigjarig bestaan van Maison Martin Margiela. Bovendien komt volgend jaar in Parijs een overzichtstentoonstelling. Goed idee daarom van MoMu-directeur Kaat Debo om in te spelen op aandacht voor de ontwerper met een tentoonstelling over de periode dat hij de vrouwenmode van Hermès ontwierp.

Margiela, die bekend stond om zijn ingetogen maar rauwe, avant-gardistische stijl, was in 1997 een verrassende naam voor het meest luxe aller luxehuizen. Maar het bleek een uitstekende keuze. Voor zijn eigen merk gebruikte Margiela veel zichtbare, vaak naar buiten gekeerde naden, onafgewerkte zomen en vintage materialen.

Tijdloze ontwerpen

Anders dan veel mensen verwachtten, paste hij dat allemaal niet toe bij Hermès, maar legde hij zich daar toe op moderne maar tijdloze ontwerpen uitgevoerd in neutrale kleuren en met zo min mogelijk naden. Veel van die ontwerpen waren multifunctioneel: een trenchcoat kon bijvoorbeeld functioneren als jas, mouwloze jurk of cape. Een waterdichte jas van synthetische gaas was tevens regenbescherming over een leren jas of onderdeel van een feestoutfit. In plaats van een voering stelde hij voor twee ongevoerde jassen over elkaar heen te dragen.

Margiela’s beroemdste Hermès-ontwerpen zijn de dubbel geslagen horlogeband en zijn vareuse, een elegante blouse/trui met een zeer diepe, smalle V-hals, zonder verdere sluiting. Door de diepe hals hoefde de vareuse niet over het hoofd te worden uitgetrokken, en konden de mouwen eventueel om de heupen worden gestrikt. Een even briljante als simpele vondst was een knoop met zes gaten, waardoor er met garen een ‘H’ in kon worden gemaakt.

Tijdloosheid is een lastig en onvoorspelbaar begrip, maar op de mode van Margiela voor Hermès is het woord van toepassing. De samenwerking stopte in 2003 – Margiela kreeg het te druk met zijn eigen huis – maar bijna alles zou je zo nog aandoen. Alleen de leest van de schoenen is soms wat smal naar hedendaagse maatstaven, en je zou sommige jassen nu wat langer willen.

Intens chique kledingstukken

Dat de mode nog zo actueel overkomt, komt door de ogenschijnlijke simpelheid van de intens chique kledingstukken, maar ook doordat deze ontwerpen eveneens andere ontwerpers inspireren. De collecties van het Amerikaanse The Row, doen qua kleur en stijl geregeld denken aan Margiela’s Hermès-collecties, en soms zie je er ook iets van terug bij het Franse Céline.

Op de expositie worden de ontwerpen voor Hermès (geplaatst tegen een Hermès-oranje achtergrond) steeds gecombineerd met gerelateerde ontwerpen voor Maison Martin Margiela (tegen een witte achtergrond, de huiskleur van Maison Martin Margiela). Zo zie je dat zijn mode voor Hermès wel degelijk is gerelateerd aan zijn andere werk. De vareuse, bijvoorbeeld, komt voort uit een leren motorjack-tuniek uit 1992. En passant wrijven de Maison Martin Margiela-ontwerpen nog even in hoe goed er naar wordt gekeken. Die tot ver over de handen reikende mouwen die nu zo’n trend zijn? Margiela liet ze in 2000 al zien.