Column

De grote eieroorlog

In een cultuuroorlog ben je pas een winnaar als je hem verliest, schrijft Jutta Chorus.

Theresa May stond dinsdag midden in Riad, zonder hoofddoek, met parelketting, te foeteren op de brave National Trust, zeg maar de Britse tegenhanger van Natuurmonumenten. Deze hoeder van het cultureel erfgoed had het gewaagd het woord ‘Pasen’ weg te laten in de aankondiging van de jaarlijkse Cadbury Egg Hunt, een eierzoektocht op 250 plaatsen in Groot-Brittannië. „Absolutely ridiculous”, vond May dat. „Pasen is heel belangrijk. Het is een heel belangrijk feest voor het christelijk geloof van miljoenen over de hele wereld.” En ze vervolgde haar handelsmissie in de bakermat van het islamitisch geloof, waarbij ze onder meer clusterbommen kwam verkopen aan Saoedi-Arabië.

De aartsbisschop van York noemde de naamsverandering „spugen op het graf” van chocoladefabrikant John Cadbury. Waarop een achterachterachterkleindochter van Cadbury opmerkte dat haar voorvader als victoriaanse quaker geen enkel feest vierde. „Hij geloofde dat elke dag even heilig was.”

Zo kon iedereen na Mays uitval zijn punt maken voor zijn eigen achterban

Zo kon iedereen na Mays uitval zijn punt maken voor zijn eigen achterban: de Church of England, de humanisten, de National Trust („Wij zijn er trots op dat wij families helpen Pasen te vieren”, staat nu op zijn website). „Dat is het prettige aan cultuuroorlogen”, schreef Guardian-columnist Andrew Brown: „Iedereen kan winnen.”

Dat die oorlogen worden uitgevochten in de context van een algemene slachtoffercultuur, maakt ze onweerstaanbaar. Als je wordt bedreigd, als je wordt gediscrimineerd, als je wordt getreiterd, en je treedt naar buiten, dan kun je voor eventjes de held zijn. Half Nederland liep deze week hand in hand uit medeleven met het homostel Jasper en Ronnie. Zij raakten afgelopen weekend in Arnhem slaags met een groep jongens. De precieze toedracht staat nog niet vast, maar in de publieke opinie werd het direct als een botsing van culturen gepresenteerd: homo’s tegen moslims. En Alexander Pechtold en Wouter Koolmees staan in die oorlog alvast hand in hand aan de goede kant.

Een jaar geleden hadden we hier onze eigen paasoorlog. De Hema wenste haar klanten toen in een folder ‘vrolijk voorjaar’. VVD-fractieleider Halbe Zijlstra ontplofte zowat voor de camera van Jan Roos, toen nog van GeenStijl. Het warenhuis, zei hij, was „helemaal op de verkeerde route”. Zouden er een paar duizend mensen in Nederland wonen die werkelijk bezwaar hebben tegen christelijke feestdagen? Toch kun je zonder blozen beweren dat onze cultuur in gevaar is.

Dit jaar schrijft de Hema in elke zin van haar folder wel ‘Pasen’ of ‘paas’. En ook Albert Heijn heeft ineens „alles voor een vrolijk Pasen”.

Zo gaat dat in de cultuuroorlog. Je bent de winnaar als je hem verliest.

Jutta Chorus (Twitter @juttachorus) schrijft op deze plek een wisselcolumn.