Recensie

Kim Janssen is terug met groots geluid

Gitarist/zanger/bandleider Kim Janssen heeft zijn ambitie uitgebreid, zo is te horen op zijn nieuwe album Cousins, het eerste in vijf jaar. De zachtaardige instrumentaties van akoestische gitaar met nu en dan een strijker, zijn opgeblazen tot grootse arrangementen waarin klaaglijk schallende trompetten en glazige violen een prominente plaats innemen.

Janssen speelt herfstige composities, die langzaam maar dwingend uitdijen tot popsymfonieën - zonder de menselijke maat uit het oog te verliezen.

‘Night-Heron’ springt eruit, omdat het minder zachtaardig klinkt. De staccato piano’s in de break en de falsetstem aan het eind tillen het nummer op, en zorgen zo voor een mooie afwisseling in de liedjes, waarin soms eenvormigheid dreigt. In andere nummers is het tempo laag, maar de klanken volgen elkaar zo uitgekiend op dat er een instrumentale dynamiek ontstaat: in de ijle koorzang, Janssens tedere zangstem, en in de kwetsbare pianotoetsen.

Live: 7/4 Motel Mozaique-festival, Rotterdam.