Recensie

Father John Misty is buitencategorie

Na David Bowie als Ziggy Stardust onderging geen popartiest zo’n spectaculaire metamorfose als de Amerikaanse indie/lo fi-zanger J. Tilman. De ex-drummer van Fleet Foxes vond zichzelf opnieuw uit als de flamboyante Father John Misty. Na het diepgelaagde liefdesverhaal I Love You, Honeybear kiest Misty (nu zonder baard) op zijn derde album Pure Comedy een minstens zo meeslepend thema: het tragikomische eindspel van de mensheid die zichzelf om zeep helpt. Misty is een singer/songwriter van de buitencategorie, die zijn scherpe observaties vangt in humoristische, wrange en poëtische songs met veelzeggende titels als ‘Total Entertainment Forever’ en ‘Two Wildly Different Perspectives’. Coproducer Jonathan Wilson spaart koor noch orkest in rijke arrangementen waaruit een onweerstaanbaar popgevoel oprijst, alsof Brian Wilson zijn Pet Sounds naar 2017 verplaatst. De apocalyps klonk nog nooit zo aantrekkelijk.

Father John Misty, vorige maand in Amsterdam: