‘Versleten paard’ Gilbert had nog honger

Ronde van Vlaanderen

Philippe Gilbert stelde zijn nieuwe werkgever Quickstep niet teleur. De 34-jarige Waal maakte zijn rol als medekopman in de eerste aprilklassieker waar.

Philippe Gilbert stapte vlak voor de finish af en hief de fiets waarmee hij naar de finish soleerde boven zijn hoofd. Foto JULIEN WARNAND/EPA

Hoofdschuddend in de laatste honderden meters, alsof hij het zelf niet kan geloven. Steeds weer wijzend op zijn borst, waar in het zwart-geel-rood van zijn Belgische kampioenstrui de naam staat van zijn nieuwe ploeg. Dan stapt Philippe Gilbert af en loopt met zijn fiets in de lucht over de finish, als winnaar van de Ronde van Vlaanderen. Op het podium volgt een champagnedouche toe van ploeggenoot Niki Terpstra, die de sprint om de tweede plaats verliest van Greg Van Avermaet maar blij is met zijn derde plek. „Pure reclame voor de wielersport”, roept de Nederlander. „Een demonstratie”, zegt zijn afscheidnemende ploeggenoot Tom Boonen. „Merckxiaans”, jubelt ploegmanager Patrick Lefevere.

Uniek was de manier waarop de 34-jarige Gilbert zondag de Vlaamse ‘Hoogmis’ won zeker, met een ongeëvenaarde solo van liefst 56 kilometer. Natuurlijk blijft altijd de vraag of de achtervolgers Van Avermaet, Peter Sagan en Oliver Naesen nog zouden zijn teruggekomen, als ze in de laatste beklimming van de Oude Kwaremont niet waren gevallen door een jasje van een toeschouwer in het wiel van Sagan. „Dan had ik nog een kans gehad om te winnen”, treurde Van Avermaet na afloop bij Sporza-tv. Maar ook de Vlaamse topfavoriet, dit voorjaar al winnaar van de Omloop Het Nieuwsblad, E3 Harelbeke en Gent-Wevelgem, toonde zijn respect voor Gilbert. „Prachtig wat hij heeft gedaan.”

Salaris inleveren

De winnaar zelf schoof alle lof direct door naar zijn ploeg. Merckxiaanse solo? „Het was sterk jawel, maar ik kon vandaag alleen winnen dankzij de ploeg”, sprak de dolgelukkige Gilbert na afloop nederig. In zijn wonderjaar 2011 was hij onverslaanbaar in de Waalse klassiekers. Hij won de Amstel Goldrace (drie keer), Luik-Bastenaken-Luik, Ronde van Lombardije (twee keer) en het WK van 2012 in Valkenburg. En hij werd twee keer derde in de Ronde van Vlaanderen, die hij de afgelopen vier jaar meed. In de Amerikaanse BMC-ploeg viel de Waal afgelopen twee jaar ver terug. In de zomer vroeg hij Lefevere om een plekje bij Quickstep, daar wilde hij gerust salaris voor inleveren. „Ze noemden hem een versleten paard”, vertelde Lefevere aan de finish in Oudenaarde. „Maar ik proefde dat Gilbert nog honger had.” De ervaren sportdirecteur hapte snel toe.

En zie: dit voorjaar presteert Gilbert bij Quickstep plotseling weer op het niveau van zijn beste jaren, die in 2008 begonnen met een fraaie solozege in de Omloop Het Volk (nu Het Nieuwsblad). Hij was de sterkste in Dwars door Vlaanderen, waar ploeggenoot Yves Lampaert won. Hij deed niet onder voor Van Avermaet in Harelbeke. En in de aanloop naar Vlaanderens Mooiste schitterde hij in de Driedaagse De Panne-Koksijde, met in de eerste rit een verschroeiende aanval op de Muur van Geraardsbergen, gevolgd een winnende solo van vijftien kilometer. Gilbert wist op dat moment waartoe hij weer in staat was. „Als de conditie goed is, is het hoofd ook goed.”

De kracht van zijn ploeg deed de rest. Al bij het voorstellen van de renners bij de start, voor het eerst in Antwerpen, domineerde Quickstep. Duizenden handen gingen op de Markt de lucht in voor een onvergetelijk ‘IJslands’ applaus voor de afscheidnemende Boonen. Vanuit de schaduw zag Gilbert dat het goed was. Wereldkampioen Sagan mocht van hem op de gele loper van nauwelijks een meter breed gerust de show stelen met zijn gekende wheelie-met-één-hand. Zou na het tijdperk van drievoudig winnaars Boonen en Fabian Cancellara nu het duel Van Avermaet-Sagan centraal staan? Had Quickstep wel veel goede renners, maar geen echte winnaar meer? Gilbert liet iedereen graag in die waan.

Vanaf de eerste scherprechter in de wedstrijd, de in de koers teruggekeerde Muur van Geraardsbergen op 95 kilometer voor de finish, bewees zijn ploeg het tegendeel. „Vanaf de Muur zouden we attractief gaan koersen”, bevestigde Terpstra na afloop lachend de tactiek van de ploeg. Van Avermaet en Sagan zaten te ver van achteren, toen Boonen, Gilbert en hun Italiaanse ploeggenoot Matteo Trentin vooraan vol gas gaven. De twee topfavorieten waren vanaf dat moment veroordeeld tot achtervolgen. Quickstep bepaalde de koers. Boonen en Gilbert, de twee vedetten, hadden aan een enkel woord genoeg. Boonen: „Ik vroeg Philippe voor de Kwaremont: hoe goed ben jij? Heel goed, antwoordde hij.”

Niemand kon Gilbert volgen op de Kwaremont, in no-time had hij in zijn eentje een minuut voorsprong op de achtervolgers. Boonen raakte op achterstand door problemen met zijn ketting, maar Terpstra en Trentin bleven de achtervolging vakkundig verstoren. Die grimas op het getekende gezicht van Sagan, 17 kilometer voor de finish in volle achtervolging bij de laatste beklimming van de Oude Kwaremont. Geen seconde kwamen de wereldkampioen, Van Avermaet en diens trainingsmaat Naesen dichter. En toen kwamen de drie ook nog ten val, doordat Sagan te dicht langs de dranghekken reed en in jasje verstrikt raakte.

Pas in de laatste kilometers liep de voorsprong van Gilbert terug, toen Van Avermaet en de Nederlander Dylan van Baarle achter hem de handen ineen sloegen. „We dachten dat het meewind was, maar hij stond tegen”, vertelde Lefevere. Het enige schoonheidsfoutje van zijn ploeg in wat verder een ‘perfect game’ was

Volgende week in Parijs- Roubaix zullen opnieuw alle ogen zijn gericht op het sterrengezelschap, dat het klassieke voorjaar al meer dan twintig jaar bepaalt als geen ander team. Kan Boonen (36) met een vijfde zege recordwinnaar worden in zijn allerlaatste koers? Of kan Gilbert, die voor het eerst sinds 2006 meedoet aan de Hel van het Noorden, nog een grote wedstrijd winnen? „Het is altijd mijn droom geweest alle monumenten een keer te winnen”, zei de eerste Waalse winnaar van de Ronde van Vlaanderen sinds de twee jaar geleden overleden Claude Criquellion in 1987.

Ploegbaas Lefevere kent de ambitie van zijn nieuwe aanwinst al vanaf de eerste gesprekken in juli. Waarom Gilbert zo graag naar Quickstep wilde? „Ik hoef alleen nog maar mijn palmares op te vullen”, had hij Lefevere verteld. „En er is maar één ploeg waarin ik dat kan bereiken.”