Kweekkip

Wat eten we?

En het smaakt naar… kip! Wel een beetje sponzig misschien. Maar toch best lekker. Dit zijn de reacties van een handjevol testproevers die het bedrijf Memphis Meats, een start-up uit Silicon Valley, onlangs bij elkaar bracht. Op het menu: kweekvlees van kip, gemaakt van dierlijke cellen die zelfstandig groeien in stalen tanks. Maar dan wel gepaneerd en gefrituurd door een volgetatoeëerde chef. De Wall Street Journal maakte er een video van.

Volgens Memphis Meats was dit stukje vlees, in maart gepresenteerd, een primeur: de eerste kweekkip. Een kweekgehaktbal hadden ze een jaar eerder al gemaakt.

Ook andere bedrijven storten zich op de markt. Mosa Meats bijvoorbeeld. Dit Nederlandse bedrijf werd mede-opgericht door wetenschapper Mark Post, die in 2013 als eerste ter wereld kweekvlees (een hamburger) presenteerde.

Maar het duurt nog zeker een paar jaar voordat kweekvlees in de supermarkt ligt. Een belangrijk obstakel is de prijs: gekweekt vlees is nogal duur. Zo kost de kip van Memphis Meats nu 18.000 dollar per kilo; ‘gewone’ kip kost in de supermarkt een euro of acht. Dat moet véél goedkoper kunnen, denken kweekvleesbedrijven.

Maar hebben consumenten eigenlijk wel trek in gekweekt vlees? Hoogleraar Cor van der Weele van de universiteit in Wageningen begon in 2010 kwalitatief onderzoek naar reacties op kweekvlees. „Ik begon met de vraag of kweekvlees walging opriep”, zegt Van der Weele. Kweekvlees is tenslotte iets vreemds, gemaakt van cellen die bij levende dieren worden afgenomen en in een lab worden opgekweekt.

Reacties van walging bleken nogal mee te vallen. Vooral oudere mensen staan opvallend genoeg best open voor kweekvlees, blijkt tot nu toe. Zij weten bijvoorbeeld nog dat margarine – evenmin een product dat zomaar aan bomen groeit – ook iets vreemds was, waar je toch aan gewend kon raken. En ze herinneren zich een tijd met minder vlees, zonder intensieve veehouderij.

Op dit moment eten veel mensen zo graag vlees dat ze liever niet te veel nadenken over de schaduwkanten ervan – strategische onwetendheid noemt van der Weele dat. Maar een aantrekkelijk alternatief is voor veel mensen wel degelijk een welkom idee.

Veel respondenten zeggen wel dat kweekvlees net zo lekker moet zijn als gewoon vlees. Zo ver zijn we nog niet. De kip van Memphis Meats was, zoals gezegd, wat sponzig. De burger van Mark Post had volgens testers wel de goede textuur, maar niet genoeg smaak.

En een nieuwe naam kan wellicht ook geen kwaad. Kweekvlees klinkt niet enorm appetijtelijk. In vitro vlees dan? Cultured meat? Start-up Memphis Meats houdt het bij ‘clean meat’.

Hoe slechter het imago van vlees – denk aan vleesfraude of de recente beelden met misstanden in een Belgisch slachthuis – hoe groter de kans dat kweekvlees aanslaat, denkt Van der Weele. Want een ander alternatief, stoppen met vlees eten, kunnen de meeste mensen zich niet voorstellen.