Column

Het o’tje

Genomen worden is meestal fijn, maar of dat dan in het Ootje moet? Waar ligt het Ootje eigenlijk? Is het een liefkozende term voor een auto? Of verwijst het naar de gemeente Ootmarsum-Dinkelland?

Neen, het heeft te maken met de letter o. Als iemand vroeger voor de gek gehouden werd, vormden kinderen een kring om diegene heen. Een o’tje dus. Hetzelfde geldt voor ‘in de maling’, wat te maken heeft met een maalstroom, waarin het slachtoffer staat.

Raar is het eigenlijk wel. Als iedereen om je heen begint te dansen, lijkt me dat een duidelijke clou dat je in de maling genomen wordt. Een echt goede maling heb je natuurlijk niet door. Of vonden die o’tjes en die malingen pas plaats nadat iemand er al in was getrapt? En waarin getrapt dan eigenlijk? Een bananenschil?

Ik ben zelf het type dat alles altijd meteen gelooft, en dat heeft mij jaren dwarsgezeten. Op de een of andere manier is het toch cooler om degene te zijn die alles meteen doorheeft. Ik denk wel eens dat dat ook de reden is dat mensen liever een negatieve voorspelling doen over de toekomst dan een positieve. Want dan kun je na afloop altijd zeggen: Ik had dit al zien aankomen, mij hebben ze niet. Als alles toch goed blijkt te zijn gekomen, heeft niemand het erover wie dit al had voorspeld, dus zit je relatief altijd beter met negativiteit.

Voor medegoedgelovigen heb ik voor vandaag trouwens de volgende tip. Als je in de maling of het ootje genomen bent, meteen roepen: „Ach ja, natuurlijk! Ik geloof altijd alles!” Dat haalt dan toch wat van de vreugde van de malingnemer weg. Wie al permanent in het ootje verkeert, kan er eigenlijk niet meer in genomen worden.

Als slachtoffer van een maling kun je je dan de rest van de dag bezighouden met het operationeel laten verwijderen van die kikker uit je bil. Want wie dacht hij tussen twee billen zat, heeft het mis. De kikker zit er echt ín. Wat een gedoe.

Paulien Cornelisse is cabaretier en schrijver.