Brexit

Nee, liever geen Schotse koningin

Deze week heeft de eerste minister van Schotland, Nicola Sturgeon, het Schotse parlement met een onafhankelijkheidsreferendum laten instemmen.

Sturgeon probeert het nog een keer – tot ergernis van premier Theresa May. Er is een machtsstrijd tussen May en Sturgeon gaande.

De twee vrouwen staan lijnrecht tegenover elkaar. Waar doet mij dit toch aan denken?

De laatste keer dat er in dit eilandenrijk twee vrouwelijke machthebbers in een strijd verwikkeld waren, was in 1587.

Queen Elizabeth I en Mary Queen of Scots vlogen elkaar in de haren. Dit eindigde in de executie van Mary. Het vonnis: hoogverraad. Volgens Sturgeon wil een meerderheid van de Schotten in de EU blijven. Maar wil Europa de Schotten wel? Het Schotse begrotingstekort is maar liefst 9,5 procent. Het in de EU toegestane tekort is maximaal 3 procent. De Schotten hebben een groter tekort dan de Grieken.

Daarnaast blijft de economische groei van Schotland achter. Wegens de lage olieprijzen zijn veel mensen hun baan kwijtgeraakt. Noordzee-olie is relatief dure olie.

Een tweede referendum kan slechts desastreuze gevolgen hebben. Als de Schotten wederom tegen stemmen, zal dit, net als bij Mary Queen of Scots, Sturgeon de politieke kop kosten. Stemmen de Schotten voor de onafhankelijkheid, dan is de economische schade niet te overzien.

De Schotse premier Nicola Sturgeon speelt met vuur. Nu maar hopen dat de Schotten met het hoofd en niet met het hart stemmen.

gebruik van Vreemde talen

Tolstoi spotte er mee

Japke Bouma ergert zich (29/3) aan kantoorgenoten die zich onnodig van een soort Engels bedienen. Er is niets tegen te doen. Karel van Boeschoten, antiquaar in de Amsterdamse Huidenstaat en groot kenner van Nederland in 1940-‘45, vertelde me ooit dat de kelners toen al gauw half Duits gingen praten: „Ober, hebt u Jansen al gezien?” „Nee meneer, die is nog niet da.”

Vanaf 1943 (Stalingrad) werd dat minder, en na de bevrijding was het beter om het maar te vergeten.

Daarvoor was het Frans. Leo Tolstoi stak daar graag de draak mee; aan het begin van Oorlog en Vrede, tijdens het feestje bij Anna Paulowna Scherer, laat hij een dom blondje vragen om haar reticule: „Apportez-moi mon ridicule.”

Trouwen

Van mij, van jou

Wie trouwt, deelt niet langer alles (NRC 29/3). Trouwen in gemeenschap van goederen is niet langer de standaard. Senator Tineke Strik (GroenLinks) vond dat deze wet beter aansluit bij de huidige samenleving. Is dat zo? Is het niet een achterhaald idee om geld en goederen van de partner veilig te stellen? Huwelijk, sociale status, geld past in het werk van Jane Austen. Daar werd een studie gemaakt van de bezittingen van een man.

In de jaren zeventig hebben we gekozen voor de liefde, het delen van al wat je bezat met elkaar. Het gescheiden houden van geld en goederen begint al direct met een afwezigheid van vertrouwen. Van mij, van jou, hoort niet thuis in de liefde. Bezit waar ik mijn hart aan heb verpand in mijn verspild verleden, het ging voorbij, het hield geen stand, het is als zand vergleden, schreef Jean Pierre Rawie, de dichter. Je hecht je aan een dierbare man of vrouw die nooit tot bezit gerekend worden.