Recensie

The Shins zijn in Paradiso minder fijnzinnig dan op hun album

De Amerikaanse band vond pas halverwege het concert de balans tussen melodie en beat.

The Shins tijdens een eerder concert in 2012.

Subtiele popmuziek laat zich niet straffeloos tot stadionniveau oppompen. The Shins uit New Mexico, geroemd als de band die de poptraditie van Beatles, Zombies en Beach Boys naar de indierock van nu bracht, knalde donderdag in Paradiso zo bot en bombastisch uit de speakers dat de link met de veel fijnzinniger muziek van hun albums ver te zoeken was. Pas halverwege, bij het kaal georkestreerde nummer ‘Mildenhall’, vonden ze de balans tussen melodie en beat.

Mildenhall van The Shins.

The Shins, eigenlijk het soloproject van zanger James Mercer met telkens andere muzikanten, brachten in zestien jaar vijf albums uit waarvan het nieuwe Heartworms weer net zo’n weldadig popgevoel uitstraalt als het voorgaande. Mercer onderscheidt zich door zijn schelle falsetzang die soms een beetje wringt; genoeg om zijn muziek een uitdagende dwarsheid mee te geven. In die context klonk zijn cover van Tom Petty’s ‘American Girl’ op een ironische manier vals.

Mercer heeft zo’n geintje helemaal niet nodig, want zijn eigen ‘Phantom Limb’ en ‘New Slang’ behoren tot de moderne popklassiekers. Aan het eind hadden The Shins de geluidsbalans voor elkaar en ontstegen ze aan het keurslijf van hun tot in de puntjes uitgeplozen confectiepop.

Beluister hier het album Heartworms van The Shins.