Als Tessa de Loo in Nederland is, slaapt ze in een kippenschuur

Schrijver Tessa de Loo is een buitenmens. Ze woont in Portugal. In Nederland slaapt ze graag bij haar broer in de Achterhoek.

Tessa de Loo bij de verbouwde kippenschuur van haar broer Foto Bram Petraeus / NRC

Al ruim een derde van haar leven woont schrijver Tessa de Loo (70) in Portugal. „Bijna een kwart eeuw”, zo zegt ze zelf. Wonen in een zuidelijk land met bergen: het was een oude droom die in vervulling ging. Nederland is vol, met weinig natuur, en dat benauwde haar.

In de omgeving van haar huis kan ze eindeloos wandelen en komt ze hooguit een boer tegen die zijn amandelen oogst. Schrijven lukt beter in Portugal: „Er is minder afleiding, minder prikkels.”

Zo’n twee keer per jaar komt ze naar Nederland en dan logeert ze meestal bij haar broer in Kranenburg, bij Vorden. Net als zij, is hij een buitenmens.

Ze zijn op het Brabantse platteland opgegroeid. „Een jeugd van kikkervisjes vangen, hutten bouwen en oorlogje spelen tussen de dennen.”

Lees ook: Schrijver Bart van Loo ‘ontvlucht’ in Antwerpen het platteland

Haar broer kocht vijftien jaar geleden de boerderij van een voormalige varkensboer, inclusief de bijbehorende stallen. De Loo slaapt in wat vroeger de kippenschuur was. „In een hoek van het terrein stond dit houten huisje, oud en scheefgezakt. Mijn broer is handig. Hij heeft het gerestaureerd en een menselijker maat gegeven.” Vanuit het huis heeft ze uitzicht over de weilanden en de bosranden. Binnen hangen veel afbeeldingen van kippen, „heel grappig”.

Mensen kunnen niet omgaan met een moment van leegte, een moment waarop niets gebeurt.

De inrichting was aanvankelijk wat vol, „dus ik heb mijn invloed doen gelden”, zegt ze ironisch. Overbodige kussentjes en vaasjes haalde ze weg, stoelen werden verzet. „Ik voel me er thuis. En ik vind het knus om in een bedstede te slapen. Met de deuren dicht is het een intiem holletje. Het roept herinneringen op aan mijn oude huis op Texel. Daar sliep ik ook in een bedstede.”

Koninklijk ontbijt

Van haar broer krijgt ze koninklijke ontbijtjes: gekookte eieren, vers fruit en veel beleg. „Worst, cervelaat, rookvlees, rosbief, hagelslag. Typisch Nederlands broodbeleg dat je in Portugal niet hebt.”

Lees ook: Roman over het Portugese leven: een selfie van een overleden vriend en een reusachtige zwaardvis

Soms maken ze samen een wandeling voor het slapengaan, met de hond in het donker door de weilanden. „Onderweg kletsen we wat af, over politiek en wat sociale media teweegbrengen in de maatschappij. Maar ook over ons liefdesleven en ons werk. We hebben vaak dezelfde opvattingen, dat ligt vast aan onze jeugd, want daarna hebben we een heel ander leven gehad.”

Portugezen doen dingen rustiger, merkt ze als ze in Nederland is, zoals onlangs voor de promotie van haar roman Liefde in Pangea. In de supermarkt is de sfeer gemoedelijk, mensen maken een praatje met de kassière. In Nederland moet je de boodschappen snel op de band leggen omdat degene achter je bijna in je nek staat te hijgen. En in de rij is iedereen bezig met zijn telefoon, die paar minuten wachten moeten blijkbaar worden ingevuld.

„Mensen kunnen niet omgaan met een moment van leegte, een moment waarop niets gebeurt.”

    • Carlijn Vis