Overkreditering bij aankoop auto

Hoe zorgvuldig moet een kredietverstrekker vragen stellen bij de aanschaf van auto’s? Het antwoord is: behoorlijk. Neem het echtpaar dat voor hem een Seat Altea wenste en voor haar een Suzuki Swift. Na twee jaar bleken de termijnen waarop het krediet voor de huurkoop van de Seat terugbetaald moest te zwaar en werd de auto weer ingeleverd, bij de dealer. Aanvankelijk bij de kantonrechter en deze maand bij het Hof in Den Bosch verweet het stel dat de Volkswagenbank zich had schuldig gemaakt aan ‘overkreditering’. De leenruimte van het stel was te rooskleurig berekend, niet alle vaste lasten waren opgemerkt en er was niet gevraagd naar hun nogal onzekere arbeidscontracten.

Het Hof, dat zelf voor het stel een leenruimte van 73 euro berekende, bij een verplichting van 448 euro aan de kredietverstrekker, vindt dat Volkswagenbank op twee onderdelen faalde. Op de ingeleverde bankafschriften zag de bank een maandelijkse premiebetaling voor een spaarhypotheek over het hoofd. En de bank had ook de kinderalimentatieplicht van de man van maandelijks 343 euro (cash), kunnen opmerken, als er wat duidelijker was gevraagd naar ‘algemene vaste lasten’. Volkswagenbank had de kredieten dus moeten weigeren. De restschuld van de Seat scheldt de rechter kwijt, Volkswagenbank moet de proceskosten van 3.000 euro van het stel voldoen.

www.rechtspraak.nl: ECLI:NL:GHSHE:2017:995
    • Folkert Jensma