Opinie

    • Wilfried de Jong

Een spiegel voor Danny Blind

Na de nederlaag tegen Bulgarije zei bondscoach Danny Blind nog: ‘Het is logisch dat ik mezelf nu een spiegel voor ga houden.’ Zeker, zeer logisch. Een spiegel is nooit ver weg. Vrouwen hebben vaak een rond opmaakmodelletje in hun handtas. In ieder openbaar toilet hangt er wel een boven de kraan en in de auto kun je jezelf eenvoudig van meerdere kanten bewonderen.

Het kan confronterend zijn om naar jezelf te kijken op een dag dat je ongelukkig bent. Danny Blind was afgelopen zaterdag bondscoach tijdens ‘de slechtste wedstrijd ooit van het Nederlands elftal’.

Dat was niet bepaald een eretitel.

Ik kan me voorstellen dat de eerste confrontatie van Blind met zijn eigen gezicht in de badkamer van zijn Bulgaarse hotel was. Terwijl de tandenborstel rondjes maakte over het gebit, toonde de spiegel zijn evenbeeld.

Zeg het maar, Danny.

Ja, de keuze van debutant De Ligt pakte verkeerd uit, er stond een onzekere keeper in het doel, het middenveld maakte fout op fout, de buitenspelers durfden niet te passeren, de spits voldeed niet. Het spel was lamlendig, onbeholpen; er was geen lijn in te ontdekken.

Alle reden om die avond al tegen zijn evenbeeld te zeggen: ‘Stoppen, Danny.’

Een bondscoach wordt beoordeeld op behaalde resultaten en op zijn charisma. In beide gevallen scoorde Blind onvoldoende. Hij is al veertig jaar bezeten van voetbal maar juist de drift ontbrak bij zijn selectie. Waar bleef de daadkracht na de snelle achterstand? Waarom stookte niemand binnen of buiten het veld het vuurtje op?

Zelfs het zwaaien met witte zakdoekjes door Nederlandse supporters was van een armoedige kwaliteit.

Het was ontroerend om te horen hoe Robben en Sneijder het nog voor hun coach opnamen en de schuld bij zichzelf zochten. Ze hadden gelijk. Maar ook pijnlijk duidelijk werd dat Blind met zijn volgzame begeleiders niet in staat was het tij te keren.

Blind had de spiegel van de badkamermuur moeten rukken en het ding naar de KNVB-bestuurders moeten draaien. Opeens hadden ze niet naar de droeve Blind gekeken maar naar hun eigen tronie. Durfde de bond toe te geven dat het zwalkend beleid een janboel had opgeleverd?

Ik weiger te geloven dat Nederland momenteel een waardeloze generatie voetballers heeft. Er spelen genoeg internationals in gewaardeerde competities en nieuw talent dient zich weer aan bij de clubs. Het ontbreekt aan goede trainers, aan een doortastend bestuur.

Na zijn vertrek zal het gezicht van Blind er niet vrolijker op worden. Gefrustreerd zal de ex-bondscoach zijn vuist in de spiegel willen boren. Niet doen. Heel laten, is mijn advies. Alle spiegels zijn nodig om de professioneel betrokkenen bij het Nederlands elftal naar zichzelf te laten kijken.

Al is het voor het behalen van het komend WK aan de late kant.

Wilfried de Jong is schrijver en programmamaker.
    • Wilfried de Jong