PPG versus Akzo: bluf of intimidatie?

Verfgiganten

AkzoNobel weigert elk bod van PPG. Dreigen boze beleggers Akzo’s strategie van zelfstandigheid nu te dwarsbomen?

ANP REMKO DE WAAL

Het ging al bijna vanaf de eerste minuut mis, ook in het persoonlijke vlak tussen AkzoNobel bestuursvoorzitter Ton Büchner en Michael McGarry van PPG uit Pittsburgh. Zij leiden de grootste (PPG) en op twee na grootste (AkzoNobel) verffabrikanten ter wereld. Zoals dat gaat onder concurrenten: ze loeren op elkaar. En ze zien elkaar af en toe.

Donderdag 2 maart was zo’n dag. Op uitnodiging van McGarry toog Büchner naar het Hilton op Schiphol. Om bij te praten bij een kop koffie, dacht hij. De Amerikaan was toevallig in Amsterdam. Maar in plaats van koffie en een vriendelijk gesprek, wachtte McGarry met een lunch en een explosieve brief. PPG wilde Akzo kopen. Of Büchner even wilde gaan zitten voor de powerpointpresentatie.

Vanaf dit moment lopen de lezingen uiteen. Volgens McGarry luisterde Büchner „professioneel” naar zijn verhaal, stelde hij vragen en bevestigde hij dat de conversatie vertrouwelijk zou blijven. Büchner heeft de brief bij zich gestoken en is na een paar vragen vertrokken, zeggen bronnen rond Akzo. Hoe het ook zij, de Nederlander voelde zich overvallen en was vastbesloten PPG buiten te houden.

Was de prompte afwijzing van PPG mede geïnspireerd door de manier waarop Unilever-topman Paul Polman een overnamepoging door Kraft Heinz van tafel veegde? Polman had een informele ontmoeting met een van de financiers achter Kraft Heinz, die hem polste over samenwerking. Polman dacht dat zij het hadden over de margarine-divisie die Unilever wel wil verkopen. De financier trok echter de conclusie dat Polmans welwillende opstelling betekende dat de tijd rijp was voor een overnamebod op het Brits-Nederlandse concern.

Niet dus. Toen dat bod kwam, zei Unilever categorisch nee. Het bod lekte uit. Politici én sommige grote beleggers maakten hun oppositie duidelijk. Kraft Heinz haakte af.

Unilever-tactiek werkt niet

Op een vergelijkbare manier hebben Büchner en president-commissaris Antony Burgmans van AkzoNobel, die zelf jarenlang Unilever leidde, de eerste slag met PPG gewonnen. Politici spraken zich op landelijk en op provinciaal niveau tegen het bod uit, dat minder dan een week na de ontmoeting tussen de topmannen op Schiphol was uitgelekt.

AkzoNobel weigerde rechtstreeks te praten, laat staan te onderhandelen met de top van PPG. En AkzoNobel stelde de snelle verkoop van de divisie speciale chemicaliën in het vooruitzicht. Dat moest de beleggers laten zien dat ook met hun belangen rekening wordt gehouden.

Maar wat voor Unilever werkte, faalde bij AkzoNobel. De eerste slag heeft het concern wel gewonnen, door PPG buiten te houden. Maar de tweede slag dreigt AkzoNobel te verliezen. Verschillende grote beleggers laten zich niet buiten de deur houden. Zij vinden dat AkzoNobel zich na het verhoogde overnamebod van PPG van afgelopen week – ruim 88 euro per aandeel – niet aan het onderhandelingsproces mag onttrekken. Onder hen is Causeway Capital, met 6,8 procent van Akzo’s kapitaal de grootste aandeelhouder. Causeway was ook de grootste belegger in PostNL, maar verkocht zijn belang goeddeels na de politieke blokkade van een Belgisch bod op PostNL.

Aanvoerder van de boze beleggers is Elliott Management (ruim 3 procent). Zij constateren met verbazing dat McGarry de afgelopen dagen in Nederland is geweest, maar dat hij persona non grata is bij AkzoNobel. Büchner ziet niets in een ontmoeting. Dat is al bijna drie weken de strategie van het concern. Het is de vraag hoe lang die houdbaar is. De druk van aandeelhouders neemt ontegenzeggelijk toe, ondanks intensief contact dat Büchner naar eigen zeggen heeft met zijn beleggers.

Lobbywedstrijd

Ook McGarry gebruikt zijn tijd in Europa om te lobbyen bij aandeelhouders in Amsterdam en Londen. Daarbij zal het vooral gaan over de prijs. Want feit is: net als Büchner vinden ook Causeway Capital en Elliott het tweede bod van PPG te laag.

Hier kan Büchner vertrouwen uit putten. Want hoeveel ruimte krijgt McGarry van zijn commissarissen en beleggers om de prijs nogmaals te verhogen? Een analist van ABN Amro noemde het verschil tussen het eerste en tweede bod afgelopen week „zuinig”. De beurskoers van Akzo sloot vrijdag op 77,60 euro, 11 euro onder het bod. Dat duidt op ernstige twijfel onder beleggers over een deal.

Dat geldt niet voor McGarry. Hij geeft Büchner nog even de tijd om bij hem aan tafel te komen. Maar de topman sluit een vijandige overname niet uit als Büchner volhardt in zijn weigering. Goedschiks of kwaadschiks, daar komt de boodschap uit Pittsburgh op neer.

Voorlopig laat Büchner zich niet intimideren. Hij vertrouwt erop dat McGarry bluft. Een vijandige poging betekent dat PPG een officieel bod moet lanceren zonder de boeken van AkzoNobel in te zien. Dat is risicovol, zeker nu het gaat om een transactie van meer dan 20 miljard, die hoogstwaarschijnlijk flinke mededingingsbezwaren oplevert. Bovendien weet Akzo zich gesteund door de politiek.

Op den duur kan Büchner echter niet zonder de steun van zijn aandeelhouders. Akzo heeft beleggers onlangs een „uitgebreide update” van de financiële doelstellingen beloofd. Die wordt cruciaal. Büchner moet zijn aandeelhouders overtuigen dat Akzo beter af is zonder PPG. Lukt dat niet, dan wordt de druk overweldigend om toch bij PPG op de koffie te gaan.

    • Menno Tamminga
    • Joris Kooiman