Recensie

Dansen is onvermijdelijk bij Youssou N’Dour

Recensie Youssou N’Dour Niemand in de zaal kon blijven zitten door de indrukwekkend percussie van de band van de koning van de Afrikaanse pop uit Senegal.

Foto: AFP Photo / Pierre Andrieu

Een uitzinnige danser in stippelkostuum maakt salto´s op het ritme van de talking drum en duikt over de solerende djembéspeler heen, zichzelf opvangend met een koprol. Het concert is net drie minuten onderweg, Youssou N’Dour is het podium opgeroepen onder de bijnaam ‘King of African pop’ en zijn twaalfkoppige band Super Étoile de Dakar schroeft het tempo op.

Het mag niemand ontgaan dat er een Afrikaanse superster op het podium staat, misschien wel de bekendste optredende zanger van het continent. Al bij dat eerste nummer staat een groot deel van het publiek - veel scherp geklede African chique - naast het pluche van de Eindhovense concertzaal. Aan het einde van het concert zit vrijwel niemand meer. Toch komt dat maar deels op het conto van N’Dour. Er is niets mis met de kenmerkende geknepen stem van de oud-minister van toerisme van Senegal, maar het zijn vooral de onvoorspelbare uptempo wendingen in de muziek die het feest maken, als zijn band het voortouw neemt. Een drumstel, conga´s, de talking drum en een indrukwekkende batterij andere traditionele trommels zorgen voor een muur van percussie waarop steeds door andere solisten opzwepend wordt ingehakt.

Zijn verplichte wereldhit ’7 Seconds’ uit 1994, klinkt gedateerd, met de achtergrondzangeres in de rol van Neneh Cherry. Dan is het werk van zijn nieuwste album Africa Rekk beter toegesneden op de huidige danswensen. De mbalax, het genre waarvan N’Dour de grootmeester is, is altijd een mengeling geweest van griottenmuziek met Afro-Cubaanse stijlen en rock en psychedelica. Het siert de 58-jarige zanger dat hij ruimte biedt aan invloed uit hiphop en elektronische muziek. Het spetterende begin kon hij echter niet volhouden, daarvoor waren er te veel door keyboards gedragen trage songs van het oude repertoire. Daar hielp ook de roeptoeter uit de band niets aan, die tot vervelens toe vroeg om mee te klappen.

    • Leendert van der Valk