Opinie

    • Mirjam de Winter

De gebeten hond

Rotterdamse politiehonden doen het de laatste weken goed in de media. Lokaal (en nationaal) is het vooral politiepup Bumper die de show steelt, met zijn eigen YouTube-kanaal en een goed geregisseerde ‘persmeeting’. In de internationale pers was het Bumpers grote broer die de voorpagina’s haalde, omdat hij zich had vastgebeten in het bovenbeen van een demonstrant voor het Turkse consulaat in Rotterdam. Het slachtoffer vertelde later aan een Turkse krant dat het niet zozeer de aanval zelf was die hem zo frustreerde, maar vooral de krantenkop boven de foto van het bijtincident op de voorpagina van De Telegraaf: ‘Wij zijn hier de baas’. Turken houden over het algemeen niet zo van honden en niets is vernederender dan ‘een overheid’ die een agressieve herdershond op je afstuurt, zo vertelde de man. En dus was de krantenkop volgens hem een bewuste vernedering door De Telegraaf, want: „Alleen honden hebben een baas”. In Turkije zelf gebruiken ze in dit soort situaties trouwens geen honden, maar traangaskannonen, rubberkogels of veel erger. Maar daar repte de gebeten hond dan weer met geen woord over.

Wel gingen eigenaren van Turkse (of Anatolische) herdershonden de straat op voor een demonstratie bij de Nederlandse ambassade in Turkije, samen met hun blaffende honden. Uit woede en vooral ook machtsvertoon. Die honden zijn namelijk twee keer zo groot als onze Duitse of Mechelse herder en worden in Turkije gebruikt om schaapskuddes te beschermen tegen beren en wolven. Dat we het weten.

Maar de koppen in de Turkse kranten over het Rotterdamse bijtincident waren minstens zo beledigend. Ze spraken van „de honden van Wilders” of „Nazi-honden”. Wij weten natuurlijk dat Geert Wilders helemaal niet van honden houdt, maar van poezen, maar dit terzijde. Echter, de term „nazi-honden” - hoe vals en hypocriet ook - daar zit wel een kern van waarheid in. Het waren inderdaad de nazi’s die het gebruik van politiehonden introduceerden door tienduizenden honden in te zetten voor bijvoorbeeld het bewaken van concentratiekampen. Hitler zelf was een groot liefhebber van de Duitse herder, met zijn hond Blondi (en daar zien we dan toch weer een link met Wilders) als trouwste metgezel. Voordat Hitler zelfmoord pleegde, schoot hij eerst zijn herdershond dood, om het dier verder leed te besparen. Afgelopen week werd bekend dat Hitler in het geheim zelfs een „Tier-Sprechschule” had opgericht, omdat hij ervan overtuigd was dat je honden – net als mensen - kunt leren praten. Een hilarisch verhaal, maar net zo lachwekkend vind ik de nieuwste hype rond het eerdergenoemde politiehondje Bumper, die net zo goed wordt neergezet als een mensenkind. Filmpjes van de kleine herder voor het eerst in de metro, spelend in een berg bladeren, knuffelend met kinderen en meer van dat soort flauwekul. Een handige marketingtruc van de politie, maar het is straks dezelfde Bumper die zich gretig zal vastbijten in de benen van Feyenoordsupporters of andere relschoppers. Tenzij Hitler gelijk had en ze Bumpertje alsnog kunnen leren zeggen: „Halt! Polizei!”

(@mirjamdewinter) is freelance journalist en stadsgids in Rotterdam.
    • Mirjam de Winter