Geen selfie-gezichten. Lachen!

Miss India Holland

De Miss India Holland-verkiezingen, deze zaterdag, moeten de Hindoestaanse gemeenschap op de kaart zetten, die volgens de organisator te veel in zichzelf gekeerd is. De deelneemsters hebben hun eigen ambitie: model worden. En doorbreken in India.

In de kelder van theater De Vaillant in de Haagse Schilderswijk oefenen Hindoestaanse meisjes voor de Miss India Holland verkiezingen onder begeleiding van organisator Aniel Kienno. Foto’s Floren van Olden

‘Wat is dit, Indiaas op tijd zeker?” Twee meisjes komen Theater Vaillant in de Haagse Schilderswijk binnen. Allebei hebben ze loshangend donker haar, hoge hakken, rolkoffers achter zich aan. Aniel Kienno staat ze ongeduldig op te wachten. In zijn hand heeft hij een papier met daarop negentien namen: alle deelneemsters aan Miss India Holland, Nederlands grootste beautycontest voor Hindoestaanse vrouwen. Zaterdag is de finale in het Wereld Forum Theater. En deze donderdagavond is de generale repetitie.

‘Backstage’, in een gang achter de zaal, is het behoorlijk druk: de deelneemsters pakken hun rolkoffers uit en hijsen zich in blauwe glitterjurkjes. Wishaya Angnoe, een zeventienjarige deelneemster uit de Schilderswijk, gaat rond met crème om op de benen te smeren. „Anders lijken ze zo droog.” Vlak voor de repetitie echt begint, worden alle telefoons ingenomen door een meisje van de productie. Er klinkt protest, maar Kienno zegt: „Zo is het zaterdag ook, wen maar vast.” Als alle toestellen verzameld zijn, loopt het productiemeisje ermee naar de jongens van de techniek aan de zijkant van de zaal. „Wie wilt ze kopen?”

Springplank

De missverkiezing wordt in de Hindoestaanse gemeenschap gezien als een springplank voor jonge vrouwen: een kans om meer van jezelf te laten zien. Veel van de meisjes die meedoen worden gescout op Indiase evenementen als Holi en Divali of, zoals Wishaya, bij het India Festival in het Haagse Zuiderpark. De eisen zijn streng: deelneemsters mogen niet jonger zijn dan 17 en niet ouder dan 27, geen kinderen hebben en niet getrouwd zijn. Maar het allerbelangrijkst: ze moeten Hindoestaanse roots hebben.

Want Miss India Holland gaat over veel meer dan alleen schoonheid, zegt Kienno, naast organisator van de missverkiezing directeur van evenementenbureau Taj Events – verantwoordelijk voor veel Indiase festivals in Den Haag. Het gaat om het uitdragen van de Hindoestaanse cultuur, trots zijn op je achtergrond. Zijn hogere doel: zorgen dat Hindoestaanse jongeren zich gaan begeven op de terreinen die nu nog vooral voorbehouden lijken aan Nederlanders. Want dat is nodig, vindt hij. „Kijk maar eens naar de tv”, zegt hij. „Hoe vaak zie je iemand van Hindoestaanse afkomst aan zo’n talkshow tafel zitten? Turkse en Marokkaanse mensen komen wat dat betreft wel goed mee.” Hoe dat komt? „Ik denk omdat zij zich meer laten zien, meer opkomen voor hun idealen.”

Meisjesdroom

Den Haag 12-3-2017 In de kelder van theater De Vaillant oefenen hindoestaanse meisjes in de schilderswijk voor de Miss India Holland verkiezingen onder begeleiding van Aniel Kienno. Voor dit stuk volgt Doortje Wishaya van 17 uit Den Haag. Ik heb er ook veel andere meiden omheen geschoten, omdat Wishaya vaak onzeker op de foto staat. Wishaya in het midden. Foto door Floren van Olden
Den Haag 12-3-2017 In de kelder van theater De Vaillant oefenen hindoestaanse meisjes in de schilderswijk voor de Miss India Holland verkiezingen onder begeleiding van Aniel Kienno. Voor dit stuk volgt Doortje Wishaya van 17 uit Den Haag. Ik heb er ook veel andere meiden omheen geschoten, omdat Wishaya vaak onzeker op de foto staat. Wishaya in het midden. Foto door Floren van Olden
Den Haag 12-3-2017 In de kelder van theater De Vaillant oefenen hindoestaanse meisjes in de schilderswijk voor de Miss India Holland verkiezingen onder begeleiding van Aniel Kienno. Voor dit stuk volgt Doortje Wishaya van 17 uit Den Haag. Ik heb er ook veel andere meiden omheen geschoten, omdat Wishaya vaak onzeker op de foto staat. Foto door Floren van Olden
De Hindoestaanse meisjes oefenen voor de Miss India Holland verkiezingen, onder wie Wishaya Angnoe (17): „Dit is een meisjesdroom”.
Floren van Olden

Afgezonderd volkje

In Nederland wonen zo’n honderdtwintigduizend Hindoestanen, van wie het grootste deel – zo’n vijftigduizend – in Den Haag. De Nederlands-Hindoestaanse gemeenschap is „behoorlijk in zichzelf gekeerd”, vindt Kienno. „We zijn goed ingeburgerd, en doen helemaal mee in de maatschappij. Onze eigen cultuur verstoppen we ondertussen.”

In de Hindoestaanse gemeenschap is het vooral: doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg. Niet te veel opvallen, dan gaan de buren praten. En dat is jammer, vindt Kienno, want zo blijft de Hindoestaanse gemeenschap „een afgezonderd volkje” in Nederland. „Het oordeel van anderen is heel belangrijk in onze cultuur. Als zo’n meisje zich aanmeldt voor Miss India, vragen haar ouders zich als eerste af wat de familie ervan zal vinden, of de mensen op het werk.”

Kienno wil de deelneemsters tijdens de trainingen vooral bijbrengen dat ze ook een eigen mening kunnen hebben, los van wat hun ouders vinden, of wat de cultuur voorschrijft. „Zodat ze niet meer alleen van die politiek correcte antwoorden geven, maar ook zelf gaan nadenken: wat wil ik met mijn leven?” Om hun communicatieve vaardigheden te bevorderen neemt Kienno de deelneemsters geregeld mee naar netwerkevenementen, waar ze zichzelf leren presenteren en leren omgaan met vragen van anderen „zonder helemaal dicht te klappen”.

Voor wie tv-presentatrice wil worden, zijn de voortekenen gunstig: Miss India Holland 2016 is al aan de slag bij de lokale Hindoestaanse zender HiD tv. Een deelneemster van dit jaar maakt van de catwalkronde gebruik om haar eigen kledinglijn te promoten. „Dat zijn de zakenvrouwen die we zoeken”, zegt Kienno.

Handkusjes

Bijna vijf maanden lang zijn de deelneemsters elke zondag samengekomen in het theater om onder leiding van Kienno hun repertoire door te nemen. Eerst de openingsdans op muziek die het midden houdt tussen Bollywood en reggaeton. Daarna de ‘India-ronde’, in traditionele kleding. In groepjes van drie of vier lopen de ‘missen’ over de denkbeeldige catwalk. Om de zoveel meter poseren ze even, sommigen werpen handkusjes richting de grote spiegel. Als laatste wordt de galaronde geoefend, in de meest dramatische avondjurken: stras, tule, hoepels, kant – lichtblauw en roze overheersen. Om de beurt schrijden de missen door het zaaltje. Als iedereen geweest is, gaat Kienno voor de groep staan. „Serieus?” zegt hij. „De catwalk is maar twee meter breed. De helft van jullie ligt in het publiek.” Opnieuw, dus.

Voor Wishaya is het vooral een ‘meisjesdroom’ om mee te doen aan Miss India. Als klein kind was ze al dol op Bollywooddansen en Indiase kleding. De liefde voor die cultuur kreeg ze mee van haar ouders – beide van Surinaams-Hindoestaanse afkomst. „Nou, meer van haar”, zegt haar vader in hun woning in de Schilderswijk, en wijst naar Wishaya’s moeder. Die lacht. „Ik liet haar altijd Bollywoodfilms zien, die vond ze heel leuk.” Ze kijkt naar haar man. „Hij is meer van die Amerikaanse blockbusters.” Inmiddels zou Wishaya het liefst model worden, maar dan wel ‘Indiaas model’.

Het was wel even schrikken toen Wishaya werd gevraagd mee te doen aan Miss India. Haar ouders waren bang dat haar mbo-opleiding sociaal-maatschappelijke dienstverlening eronder zou lijden. En ze vreesden voor de teleurstelling bij hun 17-jarige dochter als ze niet zou winnen. „Haar nichtje deed twee jaar geleden ook mee”, vertelt Wishaya’s moeder. „Toen dacht iedereen dat ze de beste was, maar uiteindelijk zat ze niet eens in de top-vijf.” Even groot, zo niet groter, is intussen de angst dat Wishaya straks juist wel zal winnen. „Dan vliegt ze zo naar India en zien we haar niet meer terug.”

‘Om je heen kijken en lachen’

Den Haag 12-3-2017 In de kelder van theater De Vaillant oefenen hindoestaanse meisjes in de schilderswijk voor de Miss India Holland verkiezingen onder begeleiding van Aniel Kienno. Voor dit stuk volgt Doortje Wishaya van 17 uit Den Haag. Ik heb er ook veel andere meiden omheen geschoten, omdat Wishaya vaak onzeker op de foto staat. Foto door Floren van Olden
Den Haag 12-3-2017 In de kelder van theater De Vaillant oefenen hindoestaanse meisjes in de schilderswijk voor de Miss India Holland verkiezingen onder begeleiding van Aniel Kienno. Voor dit stuk volgt Doortje Wishaya van 17 uit Den Haag. Ik heb er ook veel andere meiden omheen geschoten, omdat Wishaya vaak onzeker op de foto staat. Foto door Floren van Olden
Den Haag 12-3-2017 In de kelder van theater De Vaillant oefenen hindoestaanse meisjes in de schilderswijk voor de Miss India Holland verkiezingen onder begeleiding van Aniel Kienno. Voor dit stuk volgt Doortje Wishaya van 17 uit Den Haag. Ik heb er ook veel andere meiden omheen geschoten, omdat Wishaya vaak onzeker op de foto staat. Foto door Floren van Olden
Floren van Olden

Naar Dubai

Want dat is, naast het op de kaart zetten van de Hindoestaanse gemeenschap, het collectieve doel van de deelneemsters aan de show: doorbreken in India, of zoals Wishaya het noemt: „internationaal gaan”. De winnares van de show in Den Haag gaat naar Dubai om mee te doen aan Indian Princess International – een van de grootste beautycontests voor Hindoestaanse vrouwen. Vanuit die verkiezing is het vaak makkelijk doorstromen naar de Indiase modellenwereld. Op haar iPhone laat Wishaya modellen zien tegen wie ze opkijkt. Allemaal in kleurige jurken, sjaals om, bindi’s op het voorhoofd. De Indiase modewereld is beter dan de westerse, vindt Wishaya: chiquer, eleganter, minder ordinair. De modellen zijn echte beautyqueens – geen inwisselbare kleerhangers.

En terwijl je bij westerse modeshows vooral chagrijnige gezichten ziet, is het bij Miss India juist lachen lachen. „Om je heen kijken en lachen!” roept Kienno terwijl de deelneemsters de galaronde oefenen, en „waar is die lach?” Maar, zegt hij later, het moet wel een echte lach zijn, „uit je buik. Ik wil niet van die selfie-gezichten. Let daarop: geen duckface.”

    • Doortje Smithuijsen