Een avondje aangenaam ‘guilt-free’ vegetarisch eten

Foto Tammy van Nerum

Wij wilden ook eens hip doen. Dus groen, gezond, vega of vegan en verantwoord. Zelf houden we stiekem vooral van dickerdacken - Ollie B. Bommels voor overvloedig eten en drinken - en dromen we over kaasplateaus, gebraden kippen en karaffen rode wijn, maar veel jonge mensen hebben hun buik vol van de klassieke keuken op Franse leest geschoeid. En zelfs als die keuken wat lichter is – veel restaurants hanteren tegenwoordig het 80-20 principe (80 procent plantaardig eten) – dan nog spelen vlees of vis vaak de hoofdrol en komt de vegetariër of veganist er bekaaid af. Bij the Meets Eatery aan het Cornelis Troostplein is men ook van 80-20, maar is het eten veelal veganistisch en huisgemaakt van lokale producten, eerlijk en zo mogelijk biologisch geteeld, vrij van geraffineerde suikers en toevoegingen. Dat daar behoefte aan is blijkt wel uit het feit dat het, ook al is het nog maar een paar maanden open, vaak vol zit.

Grappig is dat the Meets in een pand zit waar je vroeger de lekkerste shoarma van de stad kon eten – de plek die je om drie uur ’s nachts stinkend naar vet en knoflookmayonaise slingerend op je fiets verliet, terwijl je jezelf liet zweren het nooit, maar dan ook nooit meer zo laat te maken. Das war einmal. Nu zitten we in een lichte, lieve (en akoestisch barre) ruimte in gezelschap van een jongedame die veganist is en bekijken de menukaart waarop rode biet, linzen, pompoen, gember en avocado domineren. Eerst maar eens een glas wijn (grüner veltliner, 5,50), biologische natuurlijk, en wat lekkere starters. We nemen guacamole met tortilla (6,-) en the Meets platter (12,- tweepersoons); een selectie van mezze, zoals zoete aardappelchips, een bakje lupinebonen, wat gepofte honingtomaatjes, bieterbal met mosterd, farinata (Italiaans platbrood van kikkererwten) met rozemarijn, augurken en mosterd. De guacamole is grof gepureerde avocado, het lijkt of het een drupje rozenwater heeft meegekregen en komt met uitstekende groene tortillapunten. De bieterbal is een onder vegetariërs populaire snack, een lekkere combinatie van zoetzuur (biet) en krokant, en er zit goede scherpe mosterd bij. De farinata is een smakelijke uitvinding en ook goed uitgevoerd: dun, knapperig brood. Daarna bestellen we een spicy kale Caesarsalade (12,-), een Mexicaanse veggieburger, een beefburger (10,50) en op aanraden van het Italiaanse meisje in de bediening gnocchi met pesto en zoete aardappel (15,-).

Om met dat laatste te beginnen: de zoete aardappelpuree is een mooi tegenwicht van de pittige pesto van mierikswortel, maar het ziet er op het bord niet aantrekkelijk uit, te veel een bergje deegdingen, te weinig variatie. De burgers zijn gezegend met een fraaier uiterlijk en allebei goed op smaak. Het vlees van de burger komt van de Franse slager Alain Bernard in de Albert Cuypstraat, mooi vlees, en wordt geserveerd met gekarameliseerde ui, friszure ingelegde rode kool en smakelijke bietenketchup. Niks mis mee. De salade van kale, rauwe boerenkool (de kaart is Engelstalig), is aangekleed met, daar is ie weer, avocado, tamari (glutenvrije Japanse sojasaus) en geroosterde kikkererwten. Over de hele linie wordt ruimhartig met verse kruiden, specerijen en groenten gewerkt en dat betaalt zich uit in smakelijke munt. Het is nergens weeïg, eerder hoog op smaak.

Mis gaat het als we ons nog even enthousiast op de desserts storten: de taarten. De cheesecake (vegan, zonder kaas, 4,-) smaakt naar een hap sauna, iets anders kunnen we er niet van maken, en bij de peanut-chocoladetaart (4,-) is het of je een pot pindakaas leeg lepelt. Ook zijn ze te koud.

Gelukkig worden we de hele avond met liefdevolle aandacht bediend en zo wordt er zeker ook gekookt bij the Meets. En ja, dan wordt een avondje guilt-free eten toch ook aangenaam.

    • Petra Possel