Brieven

Stembusnederlaag PvdA

Direct staat er een weldadig bad klaar

Foto Ilvy Njiokiktjien

Stel, je bent ten prooi gevallen aan verdriet en wanhoop omdat je weet dat er voor jou en de jouwen nog een lange barre tocht door de woestijn volgt. Gekweld door een verlangen naar de warmte van je medemens roep je: „Zie ons, bescherm ons, zodat wij onze wonden kunnen likken en ons levenswerk kunnen herstellen.” Of je voor die existentiële nood in landelijke media een podium krijgt, hangt er maar net van af wat de oorzaak van de ellende is. Komt het doordat je in wingewest Groningen woont, waar je met een onafwendbare ramp in slowmotion wordt geconfronteerd, en met een publiek-privaat Kafka-circus waarin een zekere bestuurderspartij een centrale positie inneemt? Dan moet je keihard werken om enige aandacht te genereren. Maar als het komt doordat je als lid van diezelfde bestuurderspartij bij de verkiezingen afgestraft bent, dan staat er direct een weldadig bad voor je klaar. Radio- en tv-makers buigen zich bezorgd over je heen, krantenfilosofen storten zich op zingevende essays, uitgeverijen smeken om een synopsis van je dramatische val. Je doet wat rozenolie in het badwater en laat je gestaalde partijkader er genietend in zakken. En voor je het weet, zing je alweer het hoogste lied. „De staat verdrukt; de wet is logen/ de rijkaard leeft zelfzuchtig voort/ Tot ’t merg wordt d’arme uitgezogen/ en zijn recht is een ijdel woord.

    • Nicolette Marié