Recensie

In de woestijnrock van Tamikrest staat de tijd stil

De gortdroge woestijnsound van de Touareg-gitaren klinkt zoals het volk: opgejaagd door moderniteit en internationale politiek, zich vastklampend aan de tijdloosheid van de Sahara.

Zo klonk de Touareg-rock die de laatste jaren jaar de Europese markt bereikte en zo klinkt ook het vierde album van de Malinese band Tamikrest. Dat de jonge rockers met een helder en toch rauw geluid een van de beste bands uit het genre vormen, staat buiten kijf op Kidal.

Maar het is niet genoeg. Het verhaal is al eens verteld, de zijn noten al eens gespeeld, bijvoorbeeld door de band waarvan zij de erfgenamen zijn: oerband Tinariwen die wel schoorvoetend zoekt naar vernieuwing. Touareg-rock is vrijwel altijd politiek geladen. Kidal lijkt behalve een mooie ode aan de belangrijkste stad en het centrum van de onafhankelijkheidsstrijd dan ook de spiegel van de politieke impasse in Noord-Mali na het mislukken van die strijd: de woestijn klinkt nog net zoals tien jaar geleden.

    • Leendert van der Valk