Disney komt vooral uit de kast dankzij interview

Het karakter LeFou beleeft een ‘exclusive gay moment’ in Beauty and the Beast – maar als je even knippert mis je het, merkte Coen van Zwol.

Rusland vindt de musicalfilm vanwege ‘het moment’ alleen geschikt voor 16 jaar en ouder. Koeweit haalt de film deze week uit de bioscoop, Maleisië eist dat Disney het eruit knipt. Disney weigert dat.

Vorige week wachtte ik met kloppend hart op het ‘exclusive gay moment’ dat regisseur Bill Condon had beloofd in Beauty and the Beast. Het komt helemaal aan het eind, als het onttoverde hof van Het Beest aan het walsen slaat. LeFou, secondant van dorpsmacho Gaston, danst met een vrouw, en dan opeens met een man.

Heb ik me laten vertellen: ik knipperde met mijn ogen en mistte deze LGBT-doorbraak die Condon aankondigde in zijn interview met Attitude Magazine.

Niet dat dansende mannen nieuw zijn in de film: denk aan Edisons experimentele filmpje uit 1894 of de spetterende tango van Rutger Hauer en Derek De Lint in Soldaat van Oranje in 1977.

De controverse schaadt Beauty and the Beast niet: hij opent deze week met een wereldwijde monsterrecette van 350 miljoen dollar. Hierdoor aangemoedigd, toetert nu ook regisseur Dean Israelite van kinderactiefilm Power Rangers dat zijn Trini de eerste lesbische superheld is: zij heeft ‘girlfriend problems’.

De mondiale as van de kuisheid heeft best reden liberaal Hollywood te wantrouwen. Zie de Oscars: los van Moonlight won sinds William Hurt als Molina in Kiss of the Spider Woman (1985) een sleep sterren een Oscar als LGBT-personage: Tom Hanks, Philip Seymour Hoffman, Sean Penn, Christopher Plummer en Jared Leto bij de mannen, Hilary Swank, Nicole Kidman, Charlize Theron en Natalie Portman bij de vrouwen. Vuistregel is wel dat het tragisch met ze afloopt: zelfmoord, executie, moord, aids, spijt. Bijna conform de Maleisische wet eigenlijk, die bepaalt dat homoseksualiteit alleen negatief of berouwvol in beeld mag komen.

Als animatie voor het hele gezin ligt Disney natuurlijk gevoeliger. Het concern weet uiteraard dat zijn films ook door een bril van ironische camp worden bekeken – Let it Go van Frozen is een soort LGBT-volkslied. En speelt daarmee: Finding Dory van dochterbedrijf Pixar kreeg vorig jaar veel gratis publiciteit door een microseconde een lesbisch stel in beeld te brengen. LeFou van Beauty and the Beast gaat wat verder, maar is ook een zeer behapbaar stereotype: de mollige, grappige en seksloze knuffelbeer, zeg Paul de Leeuw.

Beauty and the Beast kent een tweede LGBT-moment, als de betoverde klerenkast drie hooligans in hoepelrok kleedt en een van hen dat best leuk vindt. Dat soort toespelingen verstopte Hollywood ook in preutse tijden als paaseitje in zijn films: zie documentaire The Celluloid Closet. Daarvoor knijpen ze in het huidige Rusland of Maleisië een oogje dicht: homo mag best een beetje, zolang het maar besmuikt is.

Niet Beauty and the Beast, maar het interview van Condon is een doorbraak, bevestigt de Maleisische censor. Had de regisseur niet hardop gefilosofeerd over de vloek van Het Beest als metafoor voor aids en het ‘seksuele ontwaken’ van LeFou, dan was er geen probleem geweest. Vraag is of het ook Disneys opzet was om het impliciete nu eens expliciet te maken. In dat geval: een geslaagde proefballon.

    • Coen van Zwol