Recensie

Eén mokervuist maakt nog geen superheld

Iron Fist

Voor het eerst gaat Netflix de mist in met een superheldenserie. Iron Fist is de laatste stap naar de teamserie The Defenders.

Iron Fist (Finn Jones) slaat er op los in een van de actiescènes. Myles Aronowitz/Netflix

Toen Netflix aankondigde dat vier superhelden van stripgigant Marvel een eigen serie zouden krijgen, hadden zelfs de grootste fans hun twijfels. Overkill leek onvermijdelijk. Zeker omdat die vier relatief onbekende personages ook nog eens moesten samenkomen in een vijfde serie: The Defenders, een soort low-budget-versie van The Avengers.

De aanpak pakte tot nu toe echter verrassend goed uit. In tegenstelling tot de Marvelfilms van Disney mogen de Marvelseries van Netflix verder gaan in geweld, seks, grove taal en gewaagde thematiek. De blinde misdaadbestrijder Daredevil zorgde voor een sterke aftrap, met een rauwe en realistische aanpak. Jessica Jones, een alcolholistische privédetective met weinig bijzondere krachten, was nog beter. In die serie werd seksueel misbruik op een volwassen manier aangekaart. En de Afro-Amerikaanse Luke Cage is een perfecte held voor het Black Lives Matter-tijdperk.

De nieuwste toevoeging, Iron Fist, is de eerste misser. De doodgewaande miljardair Danny Rand (Finn Jones) – een mix tussen Bruce Wayne (Batman) en Doctor Strange – zou met zijn ouders zijn omgekomen bij een vliegtuigongeluk, maar Danny keert na vijftien jaar afwezigheid terug in New York, waar zijn vader eigenaar was van een miljardenbedrijf. Zijn twee jeugdvrienden, die inmiddels bij het bedrijf werken, willen niet geloven dat hij nog leeft.

In het begin van het seizoen zit Rand qua kleding ergens tussen een onverzorgde backpacker en een zwerver. Verder is hij een kungfu-expert en zit vol Oosterse wijsheden omdat hij lang bij Tibetaanse monniken heeft geleefd. En hij heeft speciale krachten in zijn vuist, die opgloeit als hij echt hard moet meppen. Niet dat we veel van zijn krachten zien in de eerste afleveringen. Die gaan tergend langzaam, zonder interessante plot-ontwikkelingen. Krijgt Rand een plekje in het bedrijf? Kan hij zijn oude vrienden vertrouwen? Gaat hij schoenen aantrekken?

Als de mysterieuze misdaadorganisatie The Hand van zich laat horen, komt er eindelijk vaart in de serie. De zesde aflevering is een keerpunt en bevat sterke actie, geregisseerd door RZA, bekend van de hip-hop formatie Wu-Tang Clan.

Lees ook: Legion geeft superheldengenre een nieuwe impuls

Danny krijgt in de serie hulp van Colleen Wing (Jessica Henwick), een stoere vrouwelijke vechter met een eigen dojo. Zij zorgt ook voor het romantische lijntje, al missen de twee chemie. Dat ligt vooral aan de charismaloze Jones en het povere schrijfwerk van producer Scott Buck (Dexter) en zijn team.

De serie bevat meer bovennatuurlijke aspecten dan de andere series met The Defenders. Een van de slechteriken herrijst zelfs uit de dood. Een aardige rol van David Wenham, al komt het niet in de buurt van superschurken als Kingpin (Daredevil) en Kilgrave (Jessica Jones).

Halverwege wordt Iron Fist een degelijke actieserie met een paar gedenkwaardige en gewelddadige scènes (Take On Me van A-ha zal nooit meer hetzelfde klinken). Maar op geen enkel moment heb je het gevoel dat er écht iets op het spel staat.

Dan is er ook nog het feit dat Rand weer een witte held is, terwijl een acteur met Aziatische roots veel beter zou passen. De cast ziet er verder wel redelijk divers uit. Het grootste probleem is vooral dat Iron Fist voelt als een tussendoortje. Alleen dan wel een tussendoortje van dertien uur.

    • Thijs Schrik