Recensie

Musical ‘De Marathon’: nog steeds knoestige Rotterdamse humor

Theater

De musicalversie van De Marathon slaagt erin de sfeer van de populaire film te handhaven. Zelfs de hardloopwedstrijd overtuigt op het podium.

Een marathon als theatermusical – kan dat wel? Een hardloopwedstrijd door de straten van een grote stad is op een podium nooit zo spannend te maken als in werkelijkheid (of in een film). Maar zie hoe de makers van de musical De Marathon het hebben gedaan. Een verbluffende choreografie van rollende dranghekken, en acteurs die telkens van een andere kant komen, méér is er niet nodig. Zoals ook in de rest van deze voorstelling voortdurend wondertjes van suggestie de kop opsteken. Minimale middelen met maximale effecten.

Lees ook dit interview met acteur Kees Boot en musicus Thomas Acda: Een marathon kun je beter zingen dan lopen

De Marathon is de musicalversie van de populaire film van Diederick Koopal uit 2012. Het gaat over vier mannen en een trainer die hun failliete garagebedrijf trachten te redden door als gesponsord team mee te lopen in de marathon van Rotterdam. Ongeoefende mannen met beginnende buikjes zijn het – ongeveer volgens het feelgood-voorbeeld van film The Full Monty, waarin een groepje vergelijkbare mannen een striptease-nummer instudeerde.

Gebruikmakend van de dialogen die Martin van Waardenberg voor de film schreef, is regisseur en bewerker Job Gosschalk er met vlag en wimpel in geslaagd om de sfeer van de film in de musical te handhaven: de uitgewogen balans tussen de knoestige Rotterdamse humor en een onderdrukt soort tragiek dat nooit larmoyant wordt.

Thomas Acda heeft daaraan dertien welluidende liedjes toegevoegd – soms funky, soms fluisterzacht – in een idioom dat volmaakt in dit verhaal met deze personages past. Eén ervan, getiteld Mijn huis, wordt vóór de pauze door de vier hoofdpersonen gezongen over hun huiselijke omstandigheden. Na de pauze volgt een korte reprise, door de allochtone trainer, die het een extra relevante tweede betekenis geeft.

Acteurs John Buijsman, Michiel Nooter, Kees Boot, Dennis Willekens en Gürkan Kücüksentürk spelen de hoofdrollen alsof ze zelf zulke mannen zijn. En de fantasierijke choreografieën van Daan Wijnands zijn al even stijlvast: geen showdans, maar hoekige bouwvakkersbewegingen.

Enkele scènetjes en liedjes lijken overtollig, omdat ze het verhaal niet verder helpen. Maar los daarvan verdient De Marathon ook als musical een kassucces te worden.