Een soort intercity met een stuur

Met de Renault Zoe R90 kom je ver voordat je moet opladen, ontdekt .

De topsnelheid van 135 kilometer per uur zal bewuste rijders niet weerhouden. (Deze foto is gemaakt bij Autohaag Zeeuw in Den Haag) Foto Peter de Krom

Van harte, Renault. Jullie bouwen de eerste kleine elektrische auto waarmee ik in één ruk de 170 kilometer van afhaalpunt naar huis haal. Mijn proactief bejaarde snelheden had ik mezelf kunnen besparen. Bij aankomst heeft de nieuwe 41 KWh-batterij van de Zoe R90 Bose voor nog eens 90 kilometer over.

Ik had gas kunnen geven. Ik had de airco of de stoelverwarming kunnen inschakelen, loeiharde techno kunnen draaien op het Bose Premium audiosysteem waaraan de topversie de naam ontleent. Maar nee, ik moest en zou het onderste uit de kan halen.

Over de merites van mijn score kunnen we een leuke boom opzetten. De tegenwerping dat Renault een actieradius van 400 kilometer belooft is terecht, hoewel de Fransen net als wij weten dat de uitslagen van de ook door hen gevolgde Europese meetcyclus praktisch onhaalbaar zijn. Met 300 mag je in je handen knijpen. Koren op de molen van de sceptici zijn daarnaast de seizoensinvloeden. Bij lage temperaturen presteren de accu’s substantieel slechter. Het capaciteitsverlies kan in de wintermaanden tot 30 procent oplopen.

Ik reed de Zoe onder voor stroomwagens minder voorspoedige omstandigheden zodat ik een realistisch beeld kreeg. Helaas voor de gezelligheid zal ik ze moeten toelichten. Mijn test-traject, op achtereenvolgende dagen in beide richtingen afgelegd, bestond uit 100 kilometer snelweg en 70 kilometer provinciale wegen. Op dag één was het tien graden, op dag twee iets boven het vriespunt. Extra handicap waren de voor EV’s energieverslindende snelwegkilometers. Bij vertrek op dag een gaf de boordcomputer een reikwijdte van 281 kilometer aan, na het bijladen voor de terugweg 264. Toch bedroeg ook retour, ik reed nóg voorzichtiger, de reserve bij aankomst 90 kilometer.

Wat ik had moeten doen, is de auto voorverwarmen tijdens het opladen. Met de timer op de Zoe-app kan de verwarming of de airco per smartphone vooraf worden ingeschakeld, zodat het interieur bij vertrek op temperatuur is. Dat spaart zowel op koude als warme dagen energie en levert dus extra actieradius op – bij de concurrentie scheelt het zo 20 kilometer.

Als de Zoe zelfs zonder die voorzorgsmaatregel 250 tot 260 kilometer haalt, is hij voldoende winter-proof voor lange afstanden die je de eerste Zoe met zijn schamele 22 KWh-accu niet aandeed. Alleen bij min 20 zou ik vanuit Groningen voor alle zekerheid de trein naar Maastricht pakken. Met de Caméléon-snellader van de Bose-versie laad je al naar gelang het vermogen van het laadpunt binnen een halfuur voor ruim 100 kilometer bij. Het uitgebreide Nederlandse laadpalennetwerk biedt een veilig vangnet en langs de snelweg tref je steeds meer snellaadpunten. Deze auto hoeft geen automobilist meer te laten staan.

Zo is de Zoe voor de betaalbare EV de doorbraak en daar blijft het niet bij. In aantocht is de Opel Ampera-E, die volgens de eerste testberichten 370 kilometer ver kan. Mocht de auto die belofte waarmaken dan krijgt de Zoe het moeilijk als Opel de prijs rond 40.000 euro weet te houden.

Mijn testauto kost inclusief afleveringskosten bijna 30 mille. Dan krijg ik van Renault wel een huurbatterij voor een maandtarief dat afhankelijk van de contractduur en het jaarkilometrage tussen de 69 en 109 euro ligt; voor 119 euro per maand mag je een onbeperkt aantal kilometers afleggen. Dezelfde Zoe is voor acht mille extra ook met koop-accu te krijgen, maar dan kruipt hij qua prijs al dicht tegen de Opel aan. Die levert met 204 pk meer vermogen en met zijn 60 KWh-accu overtreft hij ruim de laadcapaciteit van de Renault.

De extra power kan gemist worden. Sportief rijden is door het hoge gewicht van EV’s zonder Tesla-genen uitgesloten. De 1.400 kilo zware Zoe is met zijn 92 pk en een koppel van 220 newtonmeter niettemin onverwacht kwiek. De op papier lachwekkende topsnelheid van 135 kilometer per uur zal bewuste rijders niet weerhouden. Rijden doen alle EV’s stil en steriel, als intercity’s met een stuur.

Dat wordt nog wat straks als, nadat de onvermijdelijke elektrificatie van hun gamma’s is voltooid, de fabrikanten niet meer op rijeigenschappen dan wel geluidscomfort concurreren. Maar ik maak me sterk dat pragmatische millennials daar niet van wakker zullen liggen. Die zien auto’s als mobiele iPhones: gebruiksvriendelijke tools voor data- en personenverkeer. Nuchtere geschiedcorrectie van de autogeilheid die in de eeuw van hun vaders petrolheads als ik hypnotiseerde.