‘Moeder maakte voor ons vaak dezelfde kleren: dat was makkelijk’

Opnieuw

Fotograaf Ad Nuis en auteur Arthur van den Boogaard maken een foto ‘opnieuw’ en belichten de tijd ertussen

Anesthesie-assistent Suzanne Bongers (48, midden) werd winter 1971 met zus Liesbeth (50, icoon-schilderes) en moeder Lies (72, pensionado) gefotografeerd in het ouderlijk huis op Sinnigvelderstraat 451 in Weesp.

 

„Mijn vader Hans had een nieuwe camera. Hij ensceneerde het beeld. Het gordijn op de achtergrond hield ’s winters de warmte in de woonkamer. Daarachter waren de slaapkamers. Ik herinner mij hoe koud het daar kon zijn. Mijn ouders, geboren Amsterdammers, kenden elkaar van een feest bij handbalvereniging Aristos. Ze trouwden in 1964. Twee jaar later werd Liesbeth geboren. Dankzij het Werkspoor, waar vader in dienst was, kregen ze een woning in Weesp. Net als later bij mij wisten mijn ouders zeker dat het een jongen werd. Liesbeth had Paul geheten; ik Bas. Maar het liep dus anders. Moeder maakte voor ons vaak dezelfde kleren: dat was makkelijk. Liesbeth moest haar haar aanvankelijk kort. Ik mocht het lang maar wilde dat niet omdat ik een jongen wilde zijn. Fikkie stoken, stoere dingen doen. In de familie zeiden ze: ‘Bij Suzanne zijn ze vergeten d’r een stukkie aan te zetten’. In de pubertijd, mijn ouders waren inmiddels gescheiden, veranderde dat. Jongens werden vriendjes. Ik ging de verpleging in. Toch heb ik lang gedacht dat het makkelijker was om een jongen te zijn. Liesbeth ging op haar 22ste naar Cyprus en bleef daar. Moeder woont al weer acht jaar met haar huidige man, mijn stiefvader, in Portugal. Het klinkt misschien gek, maar ik mis hen niet. We skypen, ze komen soms over en na het vertrek van mijn moeder ben ik gegroeid: ik kreeg zelfvertrouwen, kwam erachter dat ik dat in mijn jeugd onvoldoende had ontwikkeld. En Hans is een goede opa voor mijn kinderen.”

Zelf een foto insturen? Mail naar: opnieuweenfoto@gmail.com. Nuis en Van den Boogaard nemen contact op als uw foto ‘opnieuw’ wordt gemaakt.