Opinie

    • Mirjam de Winter

Frustraties achter de façade in Rotterdam

Het verkiezingstestosteron is weer gezakt, we hebben het godzijdank allemaal weer achter de rug. De PVV scoorde samen met de VVD bijzonder hoog in Rotterdam. En de ooit zo almachtige PvdA in deze stad werd maar liefst verslagen door Denk. Het kan niet anders dan dat de ‘Turkse kwestie’ daar een rol in heeft gespeeld, waar zeker ook Mark Rutte (wel of niet bewust) van heeft geprofiteerd. Maar intussen zitten wij hier met de gebakken peren, in een stad die verdeelder is dan ooit. CDA-raadslid Turan Yazir legde eerder deze week tijdelijk zijn werk neer na bedreigingen van Erdogan-aanhangers en ook politieagenten van Turkse afkomst hebben het sinds vorige week moeilijk in de stad.

Hoe nu verder, is de vraag? Mijn Turkse groenteboer weet het wel: „Als jij aardig doet tegen mij, zal ik aardig doen tegen jou.” Maar hij klinkt boos en cynisch. Hij was er niet bij op de Westblaak, maar heeft de volgende dag uit woede zijn Nederlandse stemkaart verscheurd. Wel gaat hij op 16 april naar de stembus in Ahoy voor een ‘evet’ (ja) in het Turkse referendum. „En als de burgemeester zich daar ook mee komt bemoeien, heeft hij echt een groot probleem,” zegt de groenteboer met opgeheven vinger.

Burgemeester Aboutaleb zal zich na zijn harde optreden van vorige week weer moeten zien te verzoenen met zijn Turkse inwoners. Hij deed al een eerste poging door daags na de bizarre gebeurtenissen bij het Turkse consulaat weer gewoon naar zijn Turkse kapper te gaan, vertelde hij grappend op de televisie. Bang is Aboutaleb niet, maar dat wisten we al. Maar de burgemeester heeft nu de belangrijke taak om de verhoudingen in de stad te herstellen. Inmiddels heeft hij toegezegd opnieuw een poging te wagen om allereerst de Turks-Rotterdamse organisaties met elkaar om tafel te krijgen, iets wat hij vorig jaar meerdere keren -tevergeefs - heeft geprobeerd toen de spanningen binnen de Turkse gemeenschap hoog opliepen na de mislukte coup in Turkije. Maar de kans op verzoening lijkt voorlopig verder weg dan ooit. Daar zal tijd overheen moeten gaan. En die tijd hebben ook zijn inwoners nodig, want zij zijn - en dat is nog veel erger - vooral het vertrouwen in elkaar kwijtgeraakt. Doodzonde.

De kans op verzoening lijkt voorlopig verder weg dan ooit

Want de gebeurtenissen bij het Turkse consulaat voelden zo on-Rotterdams, zo on-Nederlands ook. De beelden van de rellende Turken, het massale ‘Allahu akbar’, het waterkanon, de helicopters, de zwaar bewapende politie-eenheid rond de auto van de Turkse, vrouwelijke minister. Dat was mijn Rotterdam niet.

Terwijl Rotterdam het juist zo goed leek te doen de laatste jaren, blijkt uit de gebeurtenissen van vorige week en de verkiezingsuitslag van woensdag dat achter die mooie pr-verhalen over de stad een hoop frustraties schuil gaan. En dat moet anders. En daar moeten wij als individuele Rotterdammers ons stinkende best voor gaan doen, ook mijn Turkse groenteboer.

(@mirjamdewinter) is freelance journalist en stadsgids in Rotterdam.
    • Mirjam de Winter