Recensie

Dit verhaal over hebzucht kennen we nu wel

Het door een mijnschandaal uit 1993 geïnspireerde Gold biedt weinig verrassing. Dit komt deels door de overbekende structuur maar ook door Matthew McConaughey.

Je moet even in je ogen wrijven als je voor het eerst de hoofdpersoon van Gold ziet. Is die kalende man met dat buikje in slecht zittende pakken echt Matthew McConaughey? Jazeker. In Gold speelt hij mijnprospector Kenny Wells die tijdens de financiële crisis van eind jaren tachtig wanhopig probeert het van zijn succesvolle vader geërfde mijnbedrijf boven water te houden. Als hij in zee gaat met de in Indonesië werkzame geoloog Michael (Edgar Ramirez) en zij goud vinden, krabbelt hij er al snel weer bovenop. Totdat het tij weer keert.

Lees ook het interview met regisseur Stephen Gaghan: ‘Ik weiger slechte films te maken’

Het door een mijnschandaal uit 1993 geïnspireerde Gold biedt weinig verrassing. Dit komt deels door de overbekende neergang-opkrabbel-neergang-opkrabbel-structuur maar ook door McConaughey. Hoewel hij als vanouds de aandacht vasthoudt, schemert er dit keer enig narcisme door: kijk mij eens gedurfd een onappetijtelijke krabbelaar neerzetten. De bijrollen zijn sterk bezet met onder anderen Stacy Keach, Bruce Greenwood en Bryce Dallas Howard als Kenny’s vriendin, maar zij komen nauwelijks uit de verf.

Daarnaast voelt Gold iets te lang, hoezeer componist Daniel Pemberton ook probeert met een stuwend basloopje spanning en vaart in het verhaal te brengen. Wel bevat Gold een actuele boodschap over de gevaren van durfkapitalisme en oververhitte aandelenmarkten. Maar dat is ook al een boodschap die na bijna tien crisisjaren vertrouwd aandoet.

    • André Waardenburg