Kees van de Veen

William Moorlag hoopt dat hij nuchter kan blijven in Den Haag

Verkiezingen Wat beweegt kandidaat-Kamerleden? NRC liep drie keer mee met een nummer negen op de lijst.

William Moorlag ziet vooral op tegen één kant van het Tweede Kamerlidmaatschap: de “lange tenen” en de “hijgerigheid”. De 56-jarige Moorlag is nummer negen op de PvdA-lijst. “Ik hoop dat ik mijn Groningse nuchterheid kan behouden”, zegt hij. “Dat ik straks niet om 7 uur ’s ochtends bij de benzinepomp kranten sta door te bladeren om te zien waar ik nog Kamervragen over kan stellen.”

Door de uitgestrekte Groningse weilanden rijdt Moorlag, midden in de campagne naar zijn volgende activiteit: een verpleeghuis in Winsum. Vanmorgen was hij op werkbezoek bij een glasvezelfabriek in Westbroek, nabij Groningen, met lijsttrekker Lodewijk Asscher. Zijn achterbank ligt bezaaid met folders, flyers en theezakjes met het PvdA-logo en het hoofd van Asscher.

In een vergaderruimte van verpleeghuis De Twaalf Hoven zitten directeur-bestuurder Jannie Nijlunsing, de locatiemanager en een paar werknemers. Moorlag zegt dat hij binnenkort meedoet aan een verkiezingsdebat over de zorg. “Dan kan ik mooi zeggen: ik was laatst in een verpleeghuis. Ja, daar ben ik heel eerlijk in, hoor.”

William Moorlag (l) samen met Tweede Kamerlid Henk Nijboer (r) op werkbezoek in een glasvezelfabriek in Westbroek. Kees van de Veen

Nijlunsing en de anderen vertellen over de gevolgen van de bezuinigingen op de zorg. Dat ze last hebben van een hoge werkdruk en bureaucratie. Moorlag knikt, stelt soms vragen. Aan het einde van het gesprek zegt hij: “Ik hoor het al, vier jaar is veel te weinig”. “Ik reken wel op je”, zegt Nijlunsing. “Nu maar hopen dat je de portefeuille zorg krijgt.”

Voor Moorlag was dit bezoek extra bijzonder omdat hij hier, in De Twaalf Hoven, elf jaar als ziekenverzorger heeft gewerkt, na het afronden van de mavo. Hij was zeventien. Na een paar jaar combineerde hij dat met opleidingen in deeltijd: eerst mbo-inrichtingswerk, daarna hbo-personeelswerk. Hij maakte de overstap naar vakbond FNV, waar hij regionaal bestuurder werd.

Na de Koude Oorlog dreigde een groot NAVO-complex in Ter Apel gesloten te worden. Moorlag voerde als FNV’er actie en hij kreeg hulp van het Groningse PvdA-Kamerlid Marten Zijlstra. “Hij regelde achter de schermen dat er vervangende werkgelegenheid zou komen: een uitzetcentrum.” Moorlag vond het inspirerend dat Zijlstra iets concreets voor elkaar had gekregen. “Ik heb zelf ook altijd de drang gehad om een verschil te maken.”

Kees van de Veen
Kees van de Veen
Foto Kees van de Veen

In die tijd werd hij lid van de PvdA. Eerst “snurkend lid”, zoals hij het zelf zegt. “Mijn enige band met de partij was de girale.” In 1998 werd hij gevraagd voor de provinciale PvdA-lijst en kreeg hij een onverkiesbare plek. Vier jaar later, in 2002, kwam hij op plek 5. “Zeer tot mijn verbazing.”

Moorlag werd Statenlid en in 2009 gedeputeerde voor financiën en ruimtelijke ordening. “Een verrukkelijke hondenbaan.” Hij voelde vooral voldoening als hij echt iets bereikte, zoals het Google datacentrum dat zich in de Eemshaven vestigde. “In april 2012 stapten twee jonge Amerikanen het provinciehuis binnen die zichzelf alleen met hun voornaam wilden voorstellen. Twee jaar later ging de eerste paal in de grond. Omdat we in no time de geschikte vestigingsvoorwaarden en vergunningen konden regelen.”

Na het bezoek aan De Twaalf Hoven, gaat Moorlag naar het ‘ruimtelijk verkiezingsdebat’ in de Universiteit Groningen. Daar heeft hij zich nog niet op voorbereid, zegt hij in de auto. Inhoudelijk weet hij al genoeg van ruimtelijke ordening. “En ik heb er altijd al een hekel gehad om me heel grondig voor te bereiden. Je verliest spontaniteit. Teksten oplepelen is niet echt mijn ding.” Gaat hij zich in de Tweede Kamer ook niet voorbereiden op de debatten? “Je ligt daar wel meer onder een vergrootglas, dus ik moet het nog zien. Maar als het even kan doe ik het niet.”

    • Christiaan Pelgrim