Recensie

De dood gevat in humoristische tekeningen

De tekeningen van Bert Mebius behandelen zware thema’s met lichte humor

Kladpapier, gelinieerde schriftjes, afgescheurd karton: de tekenmaterialen van Bert Mebius hebben een nonchalance die samenvalt met zijn thematiek: relativering. Zijn tekeningen gaan over het leven en de dood, die hij samenvat in een paar lijnen of woorden. „Love you, love you too”, roepen een grafkruis en zijn schaduw naar elkaar – niets geen lange schaduw des doods hier. „Sterven is saai”. meldt een tweedelige tekening van een man in bed. Op het eerste plaatje slaapt hij, op het tweede heeft hij de ogen wijd open. Die valt niet meer in slaap.

Sommige bezoekers schrikken van de tekeningen, vertelt de galerie-assistente. Toch moest ik juist glimlachen (‘Rokende kleuters’: twee smeulende hoopjes, erg morbide - maar stiekem toch grappig).

Toch hebben ze wel gelijk hoor, die bezoekers. Veel dood en ziekte. Maar Mebius zet die thema’s neer met humor. Als om te zeggen: ach mensen, geen zorgen, dood gaan we toch.

Op twee kartonnen werken vat hij, op basis van rouwberichten, de levens samen van oud geworden dames zoals Lola, die hield van dansen en naar golfen keek op tv.

Droevig, zo kort kun je een leven samenvatten en weg is het. Maar het geeft ook lucht. En daartussen hangen tekeningen die gaan over de lente – stipjes – en moderne kunst - vierkantjes – wat meteen even het belang van kunst relativeert, als decoratief intermezzo.

Kunst, seizoenen, leven, dood – maar vergis je niet. Het is een gave om dit alles te omarmen zonder dat het pathetisch of juist onbenullig wordt. Zo is er niets grappig aan zijn Srebrenica: negen letters op tabjes van tabbladen, op wat een oude boekenkaft lijkt. Het is een dossier waar geen woord recht aan doet, en daarom dus kaal gelaten. Andere keren draait Mebius het om: dan lijkt een werk dramatisch, maar is het niet. Nooit meer 26.08.12 Never again staat op een werk.

O nee, wat dan? Nou: 26 augustus 2012 is gewoon een dag in het verleden. Die dag gebeurt dus niet meer. Net als gisteren of eergisteren. Of zojuist. Elk moment is alweer voorbij.

    • Sandra Smets